psy

AIREDALE-TERRIER

  • planetgroom.pl
  • Ten najwi臋kszy spo艣r贸d terrier贸w nie nale偶y do ras starych. Pojawi艂 si臋 on gdzie艣 w po艂owie zesz艂ego stulecia. Pocz膮tkowo by艂 nazywany waterside-terrier, nast臋pnie bingley-terrier, a偶 wreszcie ustali艂a si臋 jego obecna nazwa terrier z doliny (rzeki) Aire.
    Tak jak zmienia艂a si臋 nazwa, tak r贸wnie偶 pies ulega艂 ewolucji w kszta艂tach i nie od razu mia艂 tak膮 symetryczn膮 budow臋, jak膮 cieszy obecnie oko kynologa. Podnosi艂y si臋 w膮tpliwo艣ci, czy w og贸le go jeszcze kwalifikowa膰 do grupy terrier贸w. Pochodzenie jego nie jest zreszt膮 jasne. Opr贸cz jakiego艣 psa o typie terriera 鈥 mo偶e pierwotnej formy black and tan-terriera (?), niew膮tpliwie du偶y wp艂yw na powstanie tej rasy mia艂 otterhound (rodzaj ogara u偶y颅wanego w Anglii do po艂owu na wydry). Lecz niew膮tpliwie i inne rasy, a w szczeg贸lno艣ci owczarki (collie), settery, ogary, oraz buli颅terrier (podobno stawa艂 z nim do psich walk) da艂yby si臋 odszuka膰 w艣r贸d jego przodk贸w.
    Niew膮tpliwie jednak poza typow膮 budow膮 terriera, kt贸ra z cza颅sem ustabilizowa艂a si臋 w modnym typie tej rasy, utrwalona zo颅sta艂a cecha otterhounda. Bowiem airedale-terriera cechuje wro颅dzona pasja do wody, umiej臋tno艣膰 i zami艂owanie do p艂ywania, a nawet nurkowania po艂膮czone z wrodzon膮 pasj膮 do aportowania.
    Maj膮c tak r贸偶norodnych przodk贸w, w pocz膮tkowo zapewne przypadkowej, a nast臋pnie celowej hodowli w r臋kach Anglik贸w, stworzono psa uniwersalnego, kt贸ry 艂膮czy w sobie wszystkie zalety swych przodk贸w bez ich wad. Pies ten jest o tyle ciekawy, 偶e jest on niejako zaprzeczeniem angielskich zasad hodowlanych, kt贸re d膮偶y艂y do 艣cis艂ej specjalizacji, a tu nagle pojawia si臋 pies wszech颅stronny.
    Jest on doskona艂ym str贸偶em, dobrym obro艅c膮, bardzo przydat颅nym towarzyszem polowa艅, aportuj膮cym zgub臋 z wody i w polu, cz臋sto nawet wystawiaj膮cym ptactwo w polu, a zawsze niezawod颅nie pracuj膮cym jako szperacz i posokowiec na farbie, jest te偶 ci臋颅tym na wszelkie szkodniki, pocz膮wszy od lisa, poprzez kota do szczur贸w i myszy. Zda艂 on r贸wnie偶 egzamin jako pies 艣ledczy i obro艅czy, a zas艂yn膮艂 wprost jako pies sanitarny przy szukaniu rannych, a tak偶e jako pies 艂膮czno艣ci w pierwszej linii frontu; na颅daje si臋 na przewodnika ociemnia艂ych dzi臋ki swemu stosunkowo spokojniejszemu sposobowi bycia, a nawet w pewnej mierze mo偶e s艂u偶y膰 jako pomocnik pasterza przy bydle.
    Tak wi臋c nie ma dziedziny, w kt贸rej nie da艂by si臋 u偶y膰 airedale-terrier jako przydatny pies s艂u偶bowy. Te jego w艂a艣ciwo艣ci prede颅stynuj膮 go do s艂u偶by pogranicznej oraz jako psa s艂u偶bowego stra偶y le艣nej i 艂owieckiej w rewirach o przewadze las贸w i w贸d. Zas艂uguje on przeto na wi臋ksze rozpowszechnienie przy po艂o偶eniu g艂贸wnego nacisku nie tylko na pokr贸j, lecz i na u偶ytkowo艣膰.
    Przypomnie膰 jednak nale偶y, 偶e podobnie jak i inne terriery 鈥 airedale b臋d膮c psem wszechstronnej u偶yteczno艣ci z natury inteli颅gentnym i samodzielnym, puszczony samopas, pozbawiony nale颅偶ytego dozoru i pracy 鈥 艂atwo staje si臋 w艂贸cz臋g膮 i na艂ogowym k艂u颅sownikiem. Jego zalet膮 natomiast jest du偶a odporno艣膰 na choroby, zmiany warunk贸w oraz 偶ywotno艣膰. Je艣li jednak chce si臋 go utrzy颅ma膰 w kondycji wystawowej, trzeba do艣膰 du偶o czasu po艣wi臋ci膰 umiej臋tnemu trymowaniu.
    WZORZEC G艂owa. D艂uga, p艂aska, niezbyt szeroka mi臋dzy uszami, zw臋偶aj膮ca si臋 艂agodnie ku oczom; sk贸ra g艂owy przyleg艂a, bez fa艂d贸w, nasada czo艂a zaledwie zaznaczona. Policzki p艂askie, szcz臋ki silne i g艂臋bo颅kie, dobrze wype艂nione pod oczami; wargi suche, uszy w kszta艂cie litery V, opadaj膮ce na boki, raczej ma艂e, lecz proporcjonalne do ca艂o艣ci. Nos szary, oczy ma艂e, ciemne, niewyba艂uszone, o 偶ywym terrierowatym wyrazie, z臋by silne i r贸wne.
    Szyja. Umiarkowanie d艂uga i silna, stopniowo rozszerzaj膮ca si臋 ku barkom, bez podgardla.
    Klatka piersiowa. G艂臋boka, lecz nie szeroka. 呕ebra dobrze osa颅dzone. Grzbiet kr贸tki, silny i prosty. Ty艂 silny i muskularny, nie 艣ci臋ty.
    Ogon. Zadarty i weso艂o noszony, lecz nie zachodz膮cy na grzbiet, przycinany jak u foksterriera.
    Ko艅czyny. Proste o mocnym ko艣膰cu. 艁opatki d艂ugie, sko艣ne, p艂askie. Stawy skokowe dobrze osadzone.
    Stopy. Okr膮g艂e, dobrze wysklepione.
    Sier艣膰. Twarda i szorstka (druciana), lecz niezbyt d艂uga, by nie robi艂a wra偶enia zmierzwionej, prosta i zwarta, okrywaj膮ca dobrze tu艂贸w i nogi.
    Ma艣膰. G艂owa i uszy, z wyj膮tkiem ciemnych nalot贸w z obu stron czaszki, podpalane, uszy o ton ciemniejsze od reszty. Nogi do uda i kolan r贸wnie偶 podpalane, korpus czarny lub ciemnoszary.
    Waga: psy 18鈥20 kg, suki troch臋 mniej.
    Angielski wzorzec nie podaje wzrostu. Ameryka艅ski podaje 23 cale (oko艂o 60 cm) dla psa, suka odpowiednio mniej. Niemcy uwa颅偶aj膮 za odpowiedni wzrost wynosz膮cy 53鈥63 cm dla psa. Wszyst颅kie psy powy偶ej i poni偶ej tej miary dyskwalifikuj膮.

    Polecane strony :

    Copyright 2011