psy

APPENZELLER

Appenzeller jest psem średniej wielkości, raczej krótkim niż długim, o silnym grzbiecie, szerokiej piersi i silnych nogach. Jest ponadto bardzo samodzielny jak typowy zresztą pies pasterski, zawsze wesoły, mądry, chętny oraz łatwy w prowadzeniu.
WZORZEC Głowa. Dość płaska, najszersza między uszami, ku pyskowi rów­nomiernie się zwężająca. Między oczyma nieznaczna bruzda. Oko: dość małe, ciemne, żywe, nieco skośnie w kierunku nosa ustawio­ne, o łobuzerskim wyrazie. Nos czarny. Uszy średniej wiel­kości, dość wysoko osadzone, przy końcach szpiczaste. Przy uwa­dze u nasady podniesione, wyraźnie ku przodowi zwrócone, tak że głowa z przodu oglądana z uszami tworzy wyraźny trójkąt.
Szyja. Krótka i krępa.
Tułów. Krępy, krótki o szerokiej piersi. Łopatki długie, skośnie ustawione.
Kończyny. Proste, stopy krótkie, wysklepione, dość długie pod­udzie.
Ogon. Średniej długości, gęsto owłosiony. Włos od spodu dłuższy i jasny. Ogon zakręcony, koniec zwykle biały.
Maść. Jak u innych psów pasterskich szwajcarskich. Wzrost: 50 do 60 cm.
Wady dyskwalifikujące. Okrągła czaszka, wadliwy zgryz, zbyt silna krawędź czołowa, odstające uszy, zbyt wiele białego (łata na karku i obroża dopuszczalna, lecz niepożądana).

Polecane strony :

Copyright 2011