psy

BORDER TERRIER

Jest do pewnego stopnia tym dla Szkocji, czym foksterrier dla Anglii. Tak jak foksterrier towarzyszył sforze foxhoundów, tak border terrier towarzyszył sforze otterhoundów przy polowaniach na wydry. Oprócz tego używany był do polowań na lisy. Rasa ta, głównie hodowana dla celów użytkowych, a nie wystawowych, mniej jest efektowna i dlatego też poza ojczyzną mało lub wcale nie jest rozpowszechniona.
WZORZEC Wrażenie ogólne. Border terrier jest psem w całym tego słowa znaczeniu myśliwskim i gdy musi dotrzymać kroku jeźdźcowi wi­nien jednoczyć w sobie ruchliwość z ciętością.
Głowa. Przypomina głowę wydry; jest umiarkowanie szeroka. Uszy: małe, kształtu litery V, opadające. Oczy: ciemne o by­strym wyrazie. Pysk: krótki, silny. Nos: pożądany ciemny, lecz koloru wątrobianego lub cielistego nie dyskwalifikuje.
Klatka piersiowa. Głęboka, wąska, dość długa. Żebra daleko za­chodzące, lecz niezbyt wysklepione, tak by pies mógł być objęty oburącz dłońmi za łopatkami.
Kończyny. Proste, o kośćcu niezbyt grubym. Stopy: małe, kocie.
Tył. Wskazujący na dużą szybkość.
Ogon. Krótki, nie przycinany, gruby u nasady, następnie zwęża­jący się, wysoko osadzony, noszony wesoło, lecz nie zawinięty na grzbiet.
Szata. Szorstka i gęsta, ze ścisłym podszyciem. Skóra gruba.
Maść. Czerwonawopszeniczna, szara albo niebieska i podpalana.
Wzrost. U psa 13 do 16 cali (33 do 40 cm) w kłębie, u suki 15 cali (37 cm), waga: u psa 14 do 17 funtów (6,5 do 7,5 kg), u suki nie powyżej 15 funtów (6,5 kg).
Wady dyskwalifikujące. Przodozgryz albo znaczny prognatyzm.

Polecane strony :

Copyright 2011