psy

BULLTERRIER

Rasa ta pierwotnie by艂a niewyr贸wnana, a nazw膮 t膮 okre艣lano r贸偶ne miesza艅ce uzyskiwane przez krzy偶贸wk臋 terriera z bulldogiem dla walk psich. Sport ten nie by艂, jak mo偶na sobie wyobrazi膰, popu颅larnym w艣r贸d pa艅 ani te偶 w dworskich ko艂ach, lecz koncentrowa艂 si臋 w najbardziej ponurych dzielnicach portowych, gdzie r贸wnie ma艂o ceniono 偶ycie psa, jak i cz艂owieka. Tacy amatorzy niewiele zwracali uwagi na cechy zewn臋trzne. 呕膮dali natomiast od swych pupil贸w si艂y i zr臋czno艣ci w walce z wrogiem czworoczy dwuno偶颅nym.
W drugiej po艂owie ubieg艂ego wieku rasa ta zosta艂a znacznie wy颅r贸wnana przez domieszk臋 krwi bia艂ego terriera angielskiego. Mo偶颅na powiedzie膰, i偶 terrier nada艂 wybitnie charakterystyczny wygl膮d bullterrierowi w tej postaci, w jakiej widzimy go ostatnio.
Pocz膮tkowo pies ten zyska艂 sobie popularno艣膰 w niewielkim gronie os贸b, kt贸re szuka艂y ci臋tego towarzysza, obro艅cy. P贸藕niej w miar臋 jak pies ten coraz wi臋cej zyskiwa艂 na popularno艣ci stawa艂 si臋 coraz mniej agresywny nie trac膮c przy tym nic ze swych cech dodatnich. Obecnie, s艂usznie nazywa si臋 go nieustraszonym gla颅diatorem o zr贸wnowa偶onym charakterze psiego d偶entelmena.
Z roku na rok wzrasta ko艂o mi艂o艣nik贸w bullterrier贸w, kt贸rych zyskuj膮 sobie dzi臋ki harmonijnym kszta艂tom, mi艂ym obyczajom to颅warzyskim, zami艂owaniu do czysto艣ci, rozs膮dnej czujno艣ci i nie颅zawodnym w艂a艣ciwo艣ciom obro艅czym. Mimo wzrostu popularno艣ci nie ucierpia艂 on jako艣ciowo, jak to zdarza艂o si臋 rasom, kt贸re nagle stawa艂y si臋 modne.
Najwi臋ksz膮 popularno艣ci膮, poza Angli膮, cieszy si臋 bullterrier w Austrii, gdzie znalaz艂 gorliwego propagatora w osobie znanego kynologa dr Emila Haucka. Nie od rzeczy b臋dzie powt贸rzenie ob颅serwacji tego autora odno艣nie zachowania si臋 jednego z jego m艂o颅dych bullterrier贸w.
Kilkomiesi臋czny szczeniak przebywa艂 na podw贸rzu, gdzie m臋czono si臋 z rozruszaniem silnika motocykla. Pies przygl膮da艂 si臋 temu z zainteresowa颅niem. Nagle silnik zaskoczy艂, co jak wiadomo u sportowej maszyny 艂膮czy si臋 z szeregiem wybuch贸w i g艂o艣nym turkotem. Pies nie zl膮k艂 si臋 ani nie zdenerwowa艂. Po prostu podszed艂 do maszyny, by obw膮chuj膮c j膮 przekona膰 si臋, co te偶 jest 藕r贸d艂em tak niezwyk艂ych ha艂as贸w. Ten kto posiada艂 i obser颅wowa艂 wi臋ksz膮 ilo艣膰 ps贸w obro艅czych, potrafi w pe艂ni oceni膰 taki przejaw spokoju i opanowania u m艂odego psa.
Po tym wst臋pie, okre艣laj膮cym jego charakter, podaj臋 wzorzec bullterriera ustalony przez Bullterrier Klub Anglii.
Bullterrier uwa偶any jest za gladiatora w艣r贸d ps贸w i winien by膰 silnie zbudowany, muskularny, ruchliwy, harmonijny i odznacza膰 si臋 偶ywym zdecydowanym wyrazem. Pe艂en ognia, lecz 艂agodny, karny.
WZORZEC G艂owa. Owalna, prawie jajowata, do艣膰 d艂uga (lecz na korzy艣膰 d艂ugo艣ci nie mo偶e by膰 po艣wi臋cona si艂a) o znacznej g艂臋bi, nie颅zbyt szeroka, ani gruba; mi臋艣nie policzkowe nie powinny by膰 zbyt颅nio uwidocznione.
Profil g艂owy winien by膰 prawie 艂ukowaty od potylicy do ko艅ca nosa. Im bardziej partia pyskowa pochylona jest ku do艂owi tym lepiej. Kraw臋d藕 czo艂owa nie mo偶e by膰 uwidoczniona.
Czo艂o. P艂askie i nie wysklepione mi臋dzy uszami. Guz poty颅liczny nie wydatny.
Partia pyskowa. D艂u偶sza ni偶 czo艂o i dobrze wype艂niona pod oczami (jajowata). Pysk, zw臋偶aj膮cy si臋 ku ko艅cowi, ale nie szpiczasty winien wykazywa膰 du偶膮 si艂臋. 呕uchwa g艂臋boka i silna.
Wargi. 艢ci艣le przyleg艂e i zwarte.
Z臋by. Zdrowe, silne, czyste i zupe艂nie regularne. Wysuni臋cie lub cofni臋cie 偶uchwy jest wad膮.
Uszy. Ma艂e i cienkie, osadzone na szczycie czaszki blisko sie颅bie; stoj膮ce lub p贸艂stoj膮ce.
Oczy. G艂臋boko osadzone, mo偶liwie najciemniejsze, b艂yszcz膮ce, o przenikliwym 偶ywym wyrazie, ma艂e, migda艂owe lub tr贸jk膮tne. Osadzone bli偶ej uszu ni偶 nosa; blisko siebie i uko艣nie.
Nos. Czarny o du偶ych dobrze rozwini臋tych nozdrzach, przy ko艅cu wygi臋ty ku do艂owi (garbonios).
Szyja. Umiarkowanie d艂uga, zw臋偶aj膮ca si臋 od 艂opatek ku g艂owie, bardzo muskularna, wygi臋ta, bez 艣ladu fa艂d i podgardla.
艁opatki. Silne i muskularne, lecz niezbyt ci臋偶kie czy prze艂ado颅wane. Ko艣膰 艂opatkowa szeroka, p艂aska i daleko ku ty艂owi osadzo颅na. 艁opatki nie mog膮 by膰 ani wiotkie, ani strome.
Klatka piersiowa. Szeroka od przodu, g艂臋boka od k艂臋bu do mostka.
Tu艂贸w. 呕ebra wydatne, wysklepione, silne 偶ebra rzekome. Po颅krywa mi臋艣niowa silnie rozwini臋ta; przy k艂臋bie nie powinna silnie opada膰. Tu艂贸w w okolicy l臋d藕wi tylko lekko wy sklepiony.
Ko艅czyny. O silnym ko艣膰cu, lecz nie grube.
Przednie ko艅czyny umiarkowanie wysokie, idealnie' proste. Pies winien silnie sta膰 na nogach. 艁okcie nie mog膮 by膰 od颅chylone na zewn膮trz. Staw nadgarstkowy silny i prosty.
Tylne ko艅czyny. Ogl膮dane z ty艂u proste. Uda bardzo mu颅skularne. Staw skokowy niski, ko艣ci poni偶ej pi臋ty kr贸tkie i silne.
Stopy. Okr膮g艂e i zwarte, palce dobrze wysklepione, stopa kocia,, a nie zaj臋cza.
Ogon. Kr贸tki, cienki, nisko osadzony, noszony poziomo, gruby u nasady, zw臋偶aj膮cy si臋 ku ko艅cowi.
Sier艣膰. Kr贸tka, p艂aska, w dotyku raczej szorstka, po艂yskuj膮ca.. Sk贸ra 艣ci艣le przylegaj膮ca.
Ma艣膰. U bia艂ych czysto bia艂a, u kolorowych powinien przewa偶a膰 kolor (po偶膮dany morengowany).
B艂臋dy. Lekki ko艣ciec, d艂ugie ko艅czyny, 艂agodny wyraz, 藕le osa颅dzone oczy, wypuk艂a czaszka, jasny nos, wystaj膮ce policzki, p艂aska partia twarzowa, fafle, podgardle, nier贸wny zgryz, grzbiet d艂ugi lub lu藕ny, ogon d艂ugi, gruby lub wysoko noszony, 艂opatki lu藕ne lub prze艂adowane, wykr臋cone 艂okcie, s艂abe p臋ciny, postawa krowia, stopy du偶e lub lu藕ne, palce na wewn膮trz lub ku zewn膮trz wykr臋颅cone, jedwabista lub d艂uga sier艣膰, w膮ska pier艣, p艂askie s艂abizny, owcza szyja, 艂aty na g艂owie lub tu艂owiu, uszy inne ni偶 stoj膮ce.
Wady dyskwalifikuj膮ce. G艂uchota, rybie oko, nos cielisty, plamy za nasad膮 g艂owy.
Wzorzec tej rasy nie przewiduje ani okre艣lenia wzrostu, ani wagi, lecz praktycznie dobre okazy wystawowe maj膮 oko艂o 20 kg z tolerancj膮 2 kg w g贸r臋 i w d贸艂 z tym, 偶e raczej przekroczenie w g贸r臋 ni偶 w d贸艂 jest po偶膮dane. Suki o 2 kg mniej.
ODMIANA KAR艁OWATA. Znana jest r贸wnie偶 odmiana kar艂owata,, kt贸ra w zasadzie odpowiada podanemu opisowi, z tym 偶e wskutek skarlenia wyst臋puje niedorozw贸j niekt贸rych partii cia艂a, szcze颅g贸lnie g艂owy. G艂ow臋 鈥瀓ab艂kowat膮" uwa偶a膰 nale偶y za wad臋. W og贸le moim zdaniem ten typowy pies obro艅czy, kt贸ry ze wzgl臋du na pochodzenie i charakter uwa偶any by膰 mo偶e w r贸wnym stopniu za terriera, jak i za psa bojowego, nie powinien spada膰 do roli psa pokojowego. Kto pragnie mie膰 w domu kar艂a powinien wybiera膰: okazy z ras z natury ma艂ych, jak: ma艂e pinczery, terriery lub kar艂y azjatyckie.
Natomiast bullterrier normalny zas艂uguje w pe艂ni na to, by zna颅laz艂 i u nas grono hodowc贸w, tym wi臋cej, 偶e do艣wiadczenie wyka颅za艂o, i偶 sprosta膰 on mo偶e wszystkim wymaganiom stawianym psom ras tzw. policyjnych. Z powodzeniem w r臋kach amatora zast膮pi dobermana, nad kt贸rym ma t臋 przewag臋, 偶e jest mniej 偶ywy, a nadto rasa ta nie wymaga ci臋cia uszu, czy te偶 ogona, co r贸wnie偶 w r臋kach amatora kynologa powinno by膰 cenione, bowiem cel ho颅dowlany winno si臋 osi膮ga膰 doborem, a nie zabiegami chirurgicz颅nymi.

Polecane strony :

Copyright 2011