psy

CAIRN TERRIER

Słowo „cairn" pochodzenia galickiego oznacza wzgórze kamie­niste, kurhan, a kamieniste pagórki są charakterystyczne dla stron ojczystych tego psa Szkocji. Jest on bliskim kuzynem zarówno białego, jak i szkockiego terriera, a te trzy rasy niewątpliwie wspólnie wywodzą się od rodziny psów, które zamieszkiwały Szkocję od niepamiętnych czasów i towarzyszyły człowiekowi w ło­wach jako norniki. Cairn terrier jest u nas mało znany. Przed wojną zaczął konkurować z czarnym Szkotem. Jest zresztą do niego bardzo podobny. Różni się jednak tym, że robi nie tak „dostojne" wrażenie, a raczej w wyrazie jego jest coś figlarnego, łobuzerskie­go, co nadaje mu swoisty wdzięk.
WZORZEC Wrażenie ogólne. Ruchliwy, cięty, twardy, silny i krępy pies o „kosmatym" wyglądzie. Dobrze ustawiony na wysuniętych ku przodowi łapach, silnie związany, głęboki w klatce piersiowej o swobodnych ruchach. Sierść odporna na deszcz. Głowa drobna, lecz proporcjonalna do całości. Ogólne wrażenie myśliwskiego ter-riera o lisim wyrazie.
Głowa. Stosunkowo szeroka, silna; wyraźna bruzda między ocza­mi, bujnie zarośnięte czoło. Pysk silny, lecz nie ciężki. Szczęki sil­ne, nie za długie lub za ciężkie, o dużych zębach, które nie mogą wykazywać tyłolub przodogryzu.
Oczy. Szeroko rozstawione, średniej wielkości, ciemnoorze-chowe, głęboko osadzone, brwi kosmate.
Uszy. Małe, szpiczaste, stojące, niezbyt blisko siebie osadzone.
Tułów. Zwarty, grzbiet prosty, średniej długości i dobrze zwią­zany, żebra dobrze wysklepione, zad żylasty, bardzo silny.
Ogon. Krótki, silnie uwłosiony, lecz bez piór, noszony wesoło, lecz nie zakręcony ani ku dołowi, ani ku grzbietowi.
Kończyny. Średnio długie, ich kościec silny, lecz nie za ciężki. Przednie kończyny — o ukośnej łopatce — nie mogą być wykrę­cone w łokciach, natomiast stopy mogą być lekko odstawione na zewnątrz. Przednie kończyny silniejsze niż tylne. Poduszki pal­ców grube i silne. Kończyny okryte twardą sierścią.
Szata. Składa się z dwóch warstw — obfitej i twardej, lecz nie szorstkiej pokrywy oraz futrzastego krótkiego, miękkiego i zwar­tego podszycia. Otwarta luźna sierść jest wadliwa. Głowa powin­na być obficie uwłosiona.
Maść. Czerwona, piaskowa, szara, morengowana oraz prawie czarna. Ciemne plamy na uszach i pysku bardzo typowe.
Waga. Psy około 5,5 do 7 kg, suki około 5—6,5 kg.
Wady dyskwalifikujące. Wysunięta lub cofnięta szczęka, zbyt wybałuszone lub jasne oczy, za duże, okrągłe przy końcach, zbyt silnie uwłosione uszy, sierść jedwabista lub lokowata, lekkie fale dopuszczalne. Nos cielisty lub jasny, luźne i cienkie kończyny.
W celu zachowania czystego typu psa myśliwskiego wszelkie krzyżówki z modnym szkotem niedopuszczalne.

Polecane strony :

Copyright 2011