psy

CHARCIK WŁOSKI

Charcik włoski jest arystokratą salonowym pośród chartów. Jest on chyba psem najwdzięczniejszym w sylwetce i najelegantszym w ruchach. Patrząc na niego ma się wrażenie, iż nie jest to pies żywy, z krwi i kości, lecz twór artysty z najszlachetniejszej kru­chej porcelany, który dopiero co wyjęty został ze stylowej ser-wantki czy też gablotki muzealnej. Mimo tak subtelnej budowy, o ile nie jest on nierozsądnie wydelikaconym przez przesadnego hodowcę, jest psem odpornym i wytrwałym towarzyszem dalekich spacerów, który ceni wybieg na wolnym powietrzu. W domu jest spokojnym, pełnym dystynkcji, czarującym subtelnym zachowa­niem się i wzruszającym, lecz nie narzucającym się przywiązaniem do pana. Miłośnikom pięknych linii charta można tę rasę polecić do miasta na równi z whippetem, o ile tylko właściciel jego będzie miał dość dużo czasu i dobrych chęci, by bodaj co parę dni dać mu okazję do dłuższego spaceru, połączonego ze swobodnym wy-hasaniem się na polu.
WZORZEC Wrażenie ogólne. Miniaturowy chart, smukłej szy we wszystkich proporcjach, uosobienie elegancji w sylwetce i w ruchach.
Głowa. Czaszka długa i płaska, wąska. Pysk delikatny. Nos ciemny.
Oczy. Duże, lśniące i pełne wyrazu.
Uszy. Drobne, delikatne, wpół załamane, daleko z tyłu osa­dzone, dotykające lub prawie dotykające końcami karku. Szyja. Długa, wdzięcznie wygięta.
Klatka piersiowa. Głęboka i wąska. Grzbiet wygięty i opadający ku zadowi.
Ogon. Raczej długi, noszony nisko.
Kończyny. Proste, dobrze osadzone pod łopatkami. Łopatki dłu­gie, ukośne. Delikatne pęciny, drobny kościec, uda muskularne, stawy skokowe niskie.
Stopy. Długie, zajęcze.
Szata. Włos cienki, lśniący jak jedwab.
Maść. Pożądana jednolita. Najwięcej ceniona złotopłowa, lecz we wszystkich tonach płowego do czerwonawej poprzez myszatą do kremowej oraz biała uznawane. Czarne podpalanie niedopu­szczalne.
Waga. Podzielona na dwie klasy: powyżej i poniżej 3,5 kg. Wzrost. Pożądany nie wyżej 35 cm. Przy równej budowie psy mniejsze wyżej cenione.

Polecane strony :

Copyright 2011