psy

CHODZENIE NA LINCE

Szczeniaka m┼éodego w og├│le nie wolno bra─ç na link─Ö. ─ćwiczenie to mo┼╝na zacz─ů─ç najwcze┼Ťniej po trzech miesi─ůcach, a i wtedy przez d┼éu┼╝szy czas trzeba by─ç wyrozumia┼éym. Ucz─ůc natomiast psa star┬şszego, mo┼╝na przybra─ç od razu ostrzejsze tempo i by─ç bardziej wymagaj─ůcym. Chodzenie na lince jest w zasadzie samo przez si─Ö czynno┼Ťci─ů dla psa przykr─ů, bo ogranicza jego naturaln─ů swobod─Ö ruch├│w. Dlatego te┼╝ nale┼╝y przy nauce po┼éo┼╝y─ç g┼é├│wny nacisk na to, by nie wyrobi┼éo si─Ö w nim przekonanie, ┼╝e wzi─Öcie na link─Ö zapowiada szereg przykro┼Ťci. W wyniku takiego procederu osi─ůgn─Öliby┼Ťmy tylko tyle, ┼╝e pies post─Öpowa┼éby mo┼╝e poprawnie za swym panem, lecz w postawie ofiary id─ůcej za oprawc─ů, albo te┼╝ ucieka┼é┬şby na sam widok linki. Celem naszym za┼Ť jest, by pies szed┼é z pa┬şnem jak ch─Ötny towarzysz.
Pocz─ůtkowo zaczynamy ─çwiczenia z psem m┼éodym na lince sto┬şsunkowo d┼éugiej. Pies, kt├│ry pierwszy raz jest na lince, zachowuje si─Ö boja┼║liwie lub opornie. Mo┼╝e wykazywa─ç dwa stany emocjo┬şnalne: albo zastraszenie, manifestuj─ůce si─Ö w ch─Öci pozostawania w tyle, a nawet k┼éadzenia si─Ö na ziemi, albo te┼╝ nadmiar tempera┬şmentu, przejawiaj─ůcy si─Ö wyrywaniem naprz├│d. Zale┼╝nie od tego, kt├│ry stan przewa┼╝a w og├│le lub w danej chwili, stosujemy odpo┬şwiednie ┼Ťrodki reakcji.
Rzadko kiedy pies z pocz─ůtku nauki b─Ödzie okazywa┼é nadmiar temperamentu ÔÇö wyst─ůpi raczej depresja psychiczna. Przede wszystkim trzeba dba─ç o usuni─Öcie tej depresji, a nast─Öpnie prze┬şkona─ç psa, i┼╝ post─Öpowanie po lewej r─Öce pana ┼é─ůczy si─Ö z przy┬şjemno┼Ťci─ů, pr├│by za┼Ť innego zachowania si─Ö powoduj─ů przykro┼Ťci.
Pies z regu┼éy powinien post─Öpowa─ç po lewej r─Öce. Je┼Ťli jakie┼Ť szczeg├│lne wzgl─Ödy przemawiaj─ů za tym, by mia┼é chodzi─ç po pra┬şwej, mo┼╝na go tak nauczy─ç, lecz ju┼╝ wtedy konsekwentnie i stale pilnowa─ç tylko prawej strony. Przy pierwszych ─çwiczeniach, gdy pies okazuje depresj─Ö czy te┼╝ bierny op├│r, nie wolno stosowa─ç ┼╝adnego przymusu.
Na has┼éo ÔÇ×ze mn─ů" lub kr├│tko ÔÇ×noga" ruszamy z miejsca i sta┬şramy si─Ö ┼éagodnie poci─ůga─ç psa za sob─ů. Normalnie pies zechce zosta─ç w miejscu lub ucieka─ç w bok albo w ty┼é. Wtedy nie wolno go gwa┼étem ci─ůgn─ů─ç, lecz uczyni─ç wszystko, by usun─ů─ç jego przy┬şgn─Öbienie. Przemawiamy do niego, powtarzamy nasze obrane ha┬şs┼éo, stosuj─ůc przy tym wszystkie zach─Öty od g┼éosu, poprzez przy┬şjacielskie g┼éaskanie, poklepywanie d┼éoni─ů o w┼éasne udo ÔÇö a┼╝ do n─Öcenia smako┼éykami. Na razie chodzi o to, by pies w og├│le szed┼é z nami bez obaw; form─Ö poprawi si─Ö p├│┼║niej, gdy depresja minie.
Pierwsze ─çwiczenia nie powinny trwa─ç d┼éugo, bo m┼éody pies pr─Ödko si─Ö znudzi i zniech─Öci. Gdy przyzwyczai si─Ö do linki i nie objawia zupe┼énie strachu, powoli link─Ö skracamy i po pewnym cza┬şsie zaczynamy w┼éa┼Ťciw─ů nauk─Ö poprawnego chodzenia.
Wed┼éug zasad dawnych treser├│w pies mia┼é i┼Ť─ç za panem, tak by nos psa by┼é na linii kolan lub ┼éydki pana. Ostatnio ┼╝─ůda si─Ö coraz cz─Ö┼Ťciej, by pies szed┼é obok, tj. by prawa ┼éopatka psa by┼éa przy le┬şwej nodze pana. Ta postawa jest moim zdaniem estetyczniejsza, a poza tym lepiej wp┼éywa na psa, kt├│rego mamy stale w polu wi┬şdzenia. Je┼Ťli chodzi o wy┼╝┼éa lub ÔÇ×obro┼äc─Ö", jest rzecz─ů po┼╝yteczn─ů, by pan m├│g┼é go obserwowa─ç i ewentualnie korzysta─ç z jego ostrze┬ş┼╝enia, gdy co┼Ť ÔÇ×zauwa┼╝y┼é nosem". Dlatego te┼╝ k┼éad─Ö taki nacisk na to, by pies w czasie nauki chodzenia by┼é uwolniony od wszystkich deprymuj─ůcych wp┼éyw├│w i m├│g┼é w przysz┼éo┼Ťci odbiera─ç wszelkie wra┼╝enia ze ┼Ťwiata zewn─Ötrznego dysponuj─ůc swobodnie swymi zmys┼éami.
Pies za┼Ť sterroryzowany, kt├│ry wlecze si─Ö za swym panem jak ciel─Ö za rze┼║nikiem, na pewno nie b─Ödzie spostrzegawczy. Odra┬şdzam tak┼╝e amatorowi wychowuj─ůcemu normalnego m┼éodego psa nawet du┼╝ej rasy ÔÇö pos┼éugiwanie si─Ö koralami, obro┼╝─ů kolczast─ů albo d┼éawi─ůc─ů. Przy nauce psa doros┼éego i silnego, o nadmiernym temperamencie, b─Ödzie obro┼╝a kolczasta nieraz potrzebna, lecz sto┬şsowa─ç j─ů nale┼╝y tylko w razie nieodzownej konieczno┼Ťci. W ┼╝adnym jednak wypadku nie wolno psa ci─ůgn─ů─ç za sob─ů, a ju┼╝ najmniej na kolcach.
Wracaj─ůc jednak do nauki: pies znajduje si─Ö po naszej lewej stronie, link─Ö trzymamy teraz ju┼╝ kr├│tko w lewej r─Öce, a dalszy jej koniec przytrzymujemy w prawej lub przywi─ůzujemy u paska nad prawym biodrem. Linka przechodzi od lewej r─Öki do prawej przed nami. To umocowanie linki ma na celu mo┼╝no┼Ť─ç uwolnienia lewej r─Öki bez zatrzymywania si─Ö wtedy, gdy b─Ödziemy chcieli psa pog┼éaska─ç. Zreszt─ů dobrze jest, je┼Ťli pies pocz─ůtkowo bawi si─Ö na┬şsz─ů lew─ů d┼éoni─ů, co wp┼éywa o┼Ťmielaj─ůco i przeciwdzia┼éa zdepry┬şmowaniu.
Wiemy ju┼╝ jak zach─Öca─ç psa przy nie┼Ťmia┼éym post─Öpowaniu w tyle. Teraz zacznie si─Ö zdarza─ç, ┼╝e pies b─Ödzie wyrywa┼é si─Ö na┬şprz├│d, w bok lub ewentualnie do ty┼éu. Te przejawy niepo┼╝─ůdanej aktywno┼Ťci nale┼╝y zdusi─ç od razu i to przez przykro┼Ťci bezpo┼Ťre┬şdnio po nich nast─Öpuj─ůce, tak jak przedtem przejawy bierno┼Ťci usu┬şwali┼Ťmy przez zach─Öcanie psa przyjemno┼Ťciami. Przykro┼Ťci─ů tak─ů jest przede wszystkim jednorazowe, energiczne, lecz kr├│tkie szar┬şpni─Öcie link─ů. Przykro┼Ť─ç ta ma si─Ö wyra┼╝a─ç nie przez trwa┼ée ci─ů┬şgni─Öcie psa, lecz przez wyra┼║nie kr├│tkie, koryguj─ůce szarpni─Öcie, po czym linka powinna zn├│w lekko zwisa─ç mi─Ödzy psem, a nasz─ů lew─ů r─Ök─ů. Dalsz─ů przykro┼Ťci─ů jest ÔÇö w razie wyrywania si─Ö psa naprz├│d ÔÇö gwa┼étowny zwrot przewodnika w lewo, przy czym pies popadnie w kolizj─Ö z kolanem przewodnika. W razie wy┼éamywania w prawo ÔÇö cios pr─Ötem wiklinowym z prawej r─Öki b─Ödzie bardzo skuteczny. (Nigdy nie bi─ç lew─ů r─Ök─ů, kt├│ra powinna dla psa by─ç zawsze skojarzona z przyjemno┼Ťciami. Lewa strona i lewy nasz bok, to miejsce, do kt├│rego pies powinien zawsze wraca─ç z zaufa┬şniem, poczuciem pewno┼Ťci i bezpiecze┼ästwa). Nigdy te┼╝, nawet wtedy, gdy mamy z naszego punktu widzenia pow├│d do niezado┬şwolenia z rzekomego, czy nawet rzeczywistego uporu psa, nie wol┬şno si─Ö denerwowa─ç. Wszelkie zdenerwowanie ucz─ůcego powoduje pog┼é─Öbienie depresji u psa, a tym samym jego oporu. Na wy┼éama┬şnie w lewo lub w ty┼é reagujemy r├│wnie┼╝ szarpni─Öciem, uwa┼╝a─ç jednak nale┼╝y, by nie reagowa─ç w ten sam spos├│b na pozostawanie w tyle, co jest zwykle pierwszym przejawem depresji. Przy ka┼╝dej korekturze powtarzamy nasze has┼éo.
Gdy par─Ö spacer├│w na lince da┼éo wyniki zadowalaj─ůce, zaczyna┬şmy wprowadza─ç innowacj─Ö przez zmian─Ö szybko┼Ťci kroku, przecho┬şdz─ůc pocz─ůtkowo spokojnie, potem coraz szybciej z wolnego kroku w bieg i na odwr├│t. Nast─Öpnie wprowadzamy zwroty, zrazu ┼éa┬şgodne, potem coraz ostrzejsze, a┼╝ do ostrych zwrot├│w w ty┼é, i to w r├│┼╝nym tempie. W ko┼äcu przechodzimy wpierw blisko ┼Ťciany, by pies nauczy┼é si─Ö usuwa─ç za nas w razie napotkanej przeszkody, a na ostatek ko┼éo drzew, by dotkliwe szarpni─Öcie linki zatrzymanej przez pie┼ä przekona┼éo go, ┼╝e tylko przy naszej lewej stronie jest bezpiecznie.
Przy wszelkich ─çwiczeniach na lince jest rzecz─ů wa┼╝n─ů dzia┼éa─ç na psa cz─Östo przyjemno┼Ťciami (chwalenie, g┼éaskanie, smako┼éyki), a tylko wtedy przymusem, je┼╝eli trzeba przyt┼éumi─ç nadmiar tem┬şperamentu. Je┼╝eli jednak stosujemy przymus bolesny, czynimy to raczej energicznie ÔÇö oczywi┼Ťcie w stosunku do si┼é i charakteru psa. Jednorazowe, lecz rzadkie, silne reakcje przykre utrwalaj─ů w┼éa┼Ťciwe skojarzenia szybciej i trwalej ni┼╝ cz─Öste, a ma┼éo dotkliwe, na kt├│re pies pr─Ödko t─Öpieje i pr─Ödko zapomina.
W ten spos├│b wychowany pies b─Ödzie chodzi┼é prawid┼éowo i w┼éa┬ş┼Ťciciel uniknie drwin obserwator├│w, kt├│rzy nieraz maj─ů przed sob─ů psa prowadz─ůcego pana od drzewka do drzewka, a nie pana pro┬şwadz─ůcego psa.
Zawsze przed nauk─ů chodzenia lub spacerem na lince, trzeba da─ç psu okazj─Ö do za┼éatwienia swych potrzeb. W czasie d┼éu┼╝szych spacer├│w nale┼╝y psu pozwoli─ç na par─Ö chwil wolnego wybiegu lub przynajmniej zatrzyma─ç si─Ö od czasu do czasu w odpowiednich miejscach. Nie nale┼╝y natomiast pozwala─ç, by id─ůc przy nodze przystawa┼é przy ka┼╝dej spotkanej latarni czy kamieniu. Wreszcie wspomnie─ç nale┼╝y, ┼╝e pies na lince zawsze czuje si─Ö skr─Öpowany i dlatego na wszelkie zbli┼╝enie innych ps├│w reaguje postaw─ů bojo┬şw─ů, podczas gdy biegn─ůc wolno, nie obawia si─Ö tak bardzo ewen┬ştualnej agresji i zachowuje si─Ö spokojniej.

Polecane strony :

Copyright 2011