psy

DALMATYŃCZYK

Dalmatyńczyk pochodzi niewątpliwie z psów gończych, na co wskazuje jego budowa. Jednakże od dawna już nie jest używany do celów łowieckich, a stał się psem reprezentacyjnym. Charakter ma dość samodzielny i jest pod tym względem zbliżony do gończa-ka, a nawet do psów bojowych. W nauce mniej chętny i nie bardzo lubi, by mu narzucać swą wolę. Zachowanie się jego jest pełne godności i raczej z rezerwą wobec obcych. Rasa ta nie służy celom użytkowym i dlatego ogromną wagę przywiązuje się obecnie do maści. Charakterystycznym jest, że rodzą się one czysto białe, pla­my występują dopiero po 2 tygodniach wpierw na brzuchu a potem stopniowo od karku do ogona. Pełne znaczenie występuje dopiero po paru miesiącach.
WZORZEC Ogólne wrażenie. Pies silny, muskularny, żywy, harmonijnie zbudowany, nie ciężki i niezdarny, zdradzający budową wytrwa­łość i szybkość.
Głowa. Dość długa, płaska, raczej szeroka, między uszami zwęża się ku skroniom, krawędź czołowa nieznaczna, jednakże zaznaczo­na, czoło gładkie, bez zmarszczek.
Pysk. Długi i silny, wargi suche, ściśle przylegające.
N o s w barwie plam.
Oczy. Dość rozstawione, średniej wielkości, okrągłe, wyraziste i lśniące, bystre w wyrazie, w barwie odpowiadające maści psa. U czamo-łaciatych — czarne lub brązowe, u wątrobiano-łaciatych — jasne lub jasnobrązowe. Obwódki stonowane do barwy plam, w żadnym wypadku cieliste (niemiecki wzorzec dopuszcza również oko kawki, lecz uważa je za niepożądane).
Uszy. Raczej wysoko osadzone, średniej wielkości, raczej sze­rokie u nasady i zwężające się ku zaokrąglonym końcom. Ściśle przylegające do głowy, cienkie i delikatne, zawsze łaciate, im wię­cej tym lepiej.
Szyja. Dość długa, łagodnie wygięta, lekka i proporcjonalna, bez fałd i podgardla.
Klatka piersiowa. Nie za szeroka, lecz głęboka i pojemna, nie beczkowata. Grzbiet silny, jak i lędźwie muskularne, lekko wy­sklepione.
Ogon. Nie za długi ani za gruby, silny u nasady, zwężający się ku końcowi. Nie obwisły, lecz raczej łagodnie ku górze noszony, ale nie zakręcony. Powinien być jak najbardziej plamisty.
Przednie kończyny. Proste, silne i kościste.
Tylne kończyny. Smukłe, wyraźnie zarysowane, staw skokowy niski. Stopy okrągłe, kocie. Palce wysklepione. Poduszki elastycz­ne. Pazury w barwie plam lub białe.
Szata. Włos krótki, twardy, gęsty i cienki, gładki i lśniący, nie wełnisty lub jedwabisty.
Maść. Tło czysto białe, wyraźnie odgraniczone i nie zacierające się. Plamki czarne o zdecydowanym tonie lub brązowe (wątrobia-ne). Plamki te nie powinny się zlewać, lecz powinny być okrągłe i wyraziste, o średnicy 1—4 cm. Plamki na głowie, pysku, uszach, ogonie i kończynach mniejsze niż na tułowiu.
Wzrost: 45 do 60 cm.
Waga: około 25 kg.
Przy ocenie zwraca się szczególną uwagę na umaszczenie, roz­mieszczenie plam, barwę nosa i powiek oraz wygląd kończyn.

Polecane strony :

Copyright 2011