psy

FOKSTERRIER SZORSTKOWŁOSY

Szorstkowłosy foksterrier odpowiada w zupełności wzorcowi foksterriera gładkowłosego z tym, że sierść powinna być możliwie szorstka i twarda ze zwartym podszyciem. Sierść zbyt długa, weł­nista lub jedwabista jest wadliwa.
Wady dyskwalifikujące. Nos biały, czerwony lub znacznie na-krapiany tymi barwami. Uszy szpiczaste, tulipanowate lub buldo-gowate. Wadliwy zgryz, zarówno przodozgryz jak i prognatyzm.
Do podanego wzorca należy dodać, że ogon z natury nie jest krótki; winien być — co zresztą jest regułą, przycinany, lecz nie za krótko; jest to częstą wadą naszych foksterrierów. Ogon u dorosłego foksterriera powinien być tak długi, by można go było ująć pełną, męską dłonią.
Sierść. Szorstka, wymaga umiejętnego pielęgnowania (trymowa-nia) i dlatego uważam, że rozsądniej byłoby, gdyby miłośnicy (szczególnie miejscy) tej rasy powrócili do odmiany gładkowłosej, która ma wszystkie zalety foksterriera, a nie zanieczyszcza tak dy­wanów i pokoi wnoszonym błotem i sierścią w okresie lenienia. Pies gładkowłosy jest łatwiejszy do utrzymania w czystości.

Polecane strony :

Copyright 2011