psy

MOPS

Do grupy azjatyckich kar艂贸w zaliczam r贸wnie偶 mopsa. Nie mog臋 bowiem pogodzi膰 si臋 z zaszeregowaniem go do ps贸w bojowych, jak to czyni wielu autor贸w, uwa偶aj膮c go za kuzyna bulldoga. Przede wszystkim r贸偶ni si臋 on tak znacznie od ps贸w bojowych charakte颅rem, 偶e nie mog臋 go uzna膰 za cz艂onka tej samej rodziny.
Typowym przedstawicielem ps贸w bojowych jest bulldog, podo颅bnie jak mastiff, dog de Bordeaux, hiszpa艅ski alano, na kontynen颅cie bokser, a cz臋艣ciowo tak偶e i rottweiler. Poza typowym pokrojem i mniej lub wi臋cej wyra藕n膮 kr贸tkog艂owo艣ci膮 charakteryzuje psy bojowe temperament wyr贸偶niaj膮cy je od innych ras. Niemieccy kynolodzy, a cz臋艣ciowo i angielscy (np. muzeum przyrodnicze South Kensington) zaliczaj膮 r贸wnie偶 mopsa do tej grupy. Pocho颅dzenie jego nie jest dotychczas wyja艣nione niespornie, lecz raczej nale偶a艂oby si臋 przychyli膰 do zdania innych kynolog贸w jak Robert Leighton, i偶 mops jest z pochodzenia azjat膮. Podobnie twierdzi ky颅nolog francuski Megnin, 偶e rasa ta pojawia si臋 w XVII wieku w Holandii, dok膮d mia艂a by膰 sprowadzona z Przyl膮dka Dobrej Na颅dziei, lecz i on przypuszcza, 偶e musia艂a ona by膰 ju偶 wcze艣niej znana.
Mops wyst臋puje w Europie pierwotnie w Holandii, dok膮d zosta艂 zapewne sprowadzony z Dalekiego Wschodu. Staje si臋 tak popu颅larny, i偶 zostaje wybrany jako symbol 鈥 zwierz臋 herbowe par颅tii ora艅czyk贸w w XVII wieku w Holandii, podczas gdy przeciwna partia republikan贸w przyj臋艂a szpica jako sw膮 maskotk臋. To prze颅mawia za tym, 偶e pies ten musia艂 ju偶 by膰 wcze艣niej znanym, a na颅wet popularnym, trudno sobie bowiem wyobrazi膰, by wprowadzo颅no do herbu jako emblemat psa nowego i ma艂o znanego.
Psy kr贸tkonose o zakr臋conych ogonach od dawna by艂y idea艂em chi艅sko-mongolskiego psa luksusowego i obok odmiany d艂ugow艂o颅sej istnia艂a zapewne i odmiana kr贸tkow艂osa.
Ju偶 w 艣redniowieczu rasa ta cieszy艂a si臋 popularno艣ci膮 na dwo颅rach panuj膮cych i tak np. pojawia si臋 na portretach z czas贸w Wil颅helma Ora艅skiego (1533鈥1584), w galerii obraz贸w Hampton Court znajduje si臋 portret Jerzego III (1738鈥1820), kr贸la angielskiego z mopsem. R贸wnie偶 na portretach M-me de Pompadour (1721鈥 1764) uwieczniono mopsa jako jej towarzysza. Bardzo popularny by艂 tak偶e we Francji za czas贸w Ludwika Filipa (1830鈥48). Alek颅sander Dumas w swych wspomnieniach z podr贸偶y opowiada o mopsie w 1838 r. w Monaco. Nazwa francuska 鈥濩arlin" rzekomo pochodzi od aktora Carlo-Bartinazzi (ur. 1783), kt贸ry zas艂yn膮艂 w roli arlekina pod pseudonimem 鈥濩arlin". W XVII wieku spo颅tyka si臋 mopsa w Wenecji pod nazw膮 鈥濵ascherino" (maseczka), lecz z pocz膮tkiem XIX wieku i tam zanika.
W po艂owie XIX wieku zanika prawie zupe艂nie.
Nasza nazwa mops zosta艂a przej臋ta 鈥 poprzez j臋zyk niemiecki 鈥 z flamandzkiego, w kt贸rym to j臋zyku 鈥瀖oppen" oznacza wykrzy颅wia膰 si臋, wyczynia膰 grymasy.
Na ca艂ym kontynencie od po艂owy XIX wieku traci na popular颅no艣ci. Zachowuje si臋 natomiast w Anglii w 2 typach: a) Morisson 鈥 jasny, w ciep艂ych tonach i b) Willoughby 鈥 ciemny, z czarnymi nalotami. W drugiej po艂owie XIX w. oba typy si臋 zla艂y i dominuje ma艣膰 brzoskwiniowa lub izabelowata, z czarn膮 mask膮, uszami, plamk膮 na czole i pr臋g膮 grzbietow膮 od potylicy do ogona.
Rasa ta cieszy艂a si臋 d艂ugo uznaniem i jest stylowym towarzy颅szem ludzi rokoka i utrzymuje si臋 w swej roli faworyta do schy艂ku epoki wiktoria艅skiej. Dopiero na prze艂omie stulecia traci sw膮 po颅pularno艣膰 wypierana przez rasy o bardziej sportowej sylwetce i charakterze. Mops przetrwa艂 do naszych czas贸w dzi臋ki, co praw颅da nielicznej, lecz utalentowanej grupie mi艂o艣nik贸w-hodowc贸w, kt贸rzy utrzymali go w rzadko spotykanej doskona艂o艣ci wyr贸wna颅nia typu.
Pocz膮tkowo znany tylko w odmianie p艂owej wzgl臋dnie szarej, a dopiero w 1886 r. pojawi艂 si臋 pierwszy okaz czarny, kt贸ra to od颅miana w Anglii zyska艂a ogromnie na popularno艣ci. Stwierdzi膰 na颅le偶y, i偶 rasa ta jest bardzo wyr贸wnana i poszczeg贸lne okazy r贸偶颅ni膮 si臋 od siebie bardzo ma艂o, o ile nie maj膮 zmian patologicznych. Nawet w ma艣ci poza p艂ow膮, tj. szar膮 z pigmentacj膮 mniej lub wi臋颅cej czerwonaw膮 i szar膮 a偶 do czarnej, nie wyst臋puj膮 偶adne inne, jak r贸wnie偶 偶adne 艂aty, nakrapiania lub podpalania wzgl臋dnie jakiekolwiek inne znaczenia ni偶 w podanym wzorcu.
Ma艣膰 ich praktycznie jest wi臋c b膮d藕 to p艂owa (o mniej lub wi臋颅cej wyra藕nym odcieniu rudawym), b膮d藕 te偶 czarna, przy czym krzy偶uj膮c te dwie odmiany pami臋ta膰 nale偶y, i偶 czarny b臋dzie do-minantem, a p艂owy recesywem i tak te偶 rozszczepia膰 si臋 b臋dzie dalsze potomstwo. Przy hodowli na ma艣膰 trzeba wi臋c zna膰 pe艂ne rodowody obu partner贸w, o ile chce si臋 obliczy膰 z g贸ry prawdopo颅dobie艅stwo wyniku.
Mops poza kr贸tk膮 g艂ow膮 nie posiada 偶adnych cech bulldoga, na颅tomiast bardzo wiele zbli偶a go do ma艂ego azjaty 鈥 czy to japo艅-czyka-czina czy te偶 chi艅skiego pieska pa艂acowego. Wystarczy wyobrazi膰 sobie te pieski jako kr贸tkow艂ose lub mopsa z d艂ugim uw艂osieniem, by spostrzec uderzaj膮ce podobie艅stwo.
Lecz nie tylko cechy zewn臋trzne wskazuj膮 na to, i偶 nie mamy do czynienia z przedstawicielem grupy ps贸w bojowych. Na ca艂o艣膰 obrazu rasy sk艂ada si臋 zar贸wno wygl膮d zewn臋trzny, jak i charakter w艂a艣ciwy dla danej rasy lub grupy ras. Domieszk臋 krwi terriera lub psa bojowego poznaje si臋 cz臋sto w miesza艅cu w艂a艣nie po typo颅wym dla nich zachowaniu si臋. Ca艂e zachowanie si臋 mopsa: spos贸b bycia, odnoszenie si臋 do ludzi i zwierz膮t, wszystko to wskazuje na bardzo d艂ugotrwa艂y, kto wie czy nie tysi膮ce lat trwaj膮cy proces zupe艂nego udomowienia.
Psy te, bynajmniej nie tch贸rzliwe 鈥 przeciwnie bardzo pewne siebie i pe艂ne zaufania do cz艂owieka, pozbawione s膮 zupe艂nie pra颅wie instynkt贸w bojowych i agresji. Nawet mo偶na by powiedzie膰, 呕e instynkt pogoni za 艂upem, b臋d膮cy dominuj膮cym motorem wielu dzia艂a艅 ps贸w ras my艣liwskich czy s艂u偶bowych jest u nich prawie w zaniku. Temu brakowi pop臋du do zdobywania ofiary towarzy颅szy naturalne zjawisko 鈥 brak wrodzonych sk艂onno艣ci do aporto颅wania. Mopsy nie s膮 z natury wrogami innych zwierz膮t i nie polu颅j膮 na myszy lub tp. Nie mo偶na wi臋c od nich oczekiwa膰 obrony czy t臋pienia szkodnik贸w. Natomiast stanowi膮 one przez wrodzone zami艂owanie do czysto艣ci i du偶膮 czujno艣膰 idealnych towarzyszy i str贸偶贸w mieszka艅 miejskich. Nie maj膮 sk艂onno艣ci do duszenia drobiu, czy awanturowania si臋 z psami, a przeciwnie s膮 niezwykle towarzyskie, czy te偶 u偶ywaj膮c terminologii kynologicznej 鈥 maj膮 silny instynkt sfory i p贸ki z wiekiem nie stan膮 si臋 oci臋偶a艂e, s膮 niezmordowanymi towarzyszami zabaw dzieci, kt贸rym nigdy i w 偶adnej sytuacji nie wyrz膮dz膮 krzywdy. Raczej nale偶y pilno颅wa膰, by dzieci im krzywdy nie czyni艂y, bowiem mopsy nie u偶yj膮 nigdy z臋b贸w w obronie przed zbyt nieraz gwa艂town膮 zabaw膮 ludz颅kiego towarzysza. Nie s膮 one r贸wnie偶 wymagaj膮ce, co do pokarmu ani nie potrzebuj膮 du偶o wybiegu.
Rasa ta w Polsce w okresie mi臋dzywojennym by艂a praktycznie nieznana, a i po wojnie zaledwie par臋 egzemplarzy by艂o mo偶na spotka膰. W wolnym przek艂adzie wzorzec angielskiego klubu ho颅dowc贸w mops贸w przedstawia go jak nast臋puje: WZORZEC Wra偶enie og贸lne. Sylwetka kwadratowa i kr臋pa. Mops d艂ugo-lub kr贸tkono偶ny o d艂ugim tu艂owiu by艂by zdecydowanie z艂ym. Po颅winien by膰 wi臋c o zwartej budowie, dobrze zaznaczonych propor颅cjach i wyra藕nie uwidaczniaj膮cych si臋 twardych mi臋艣niach.
G艂owa. Ci臋偶ka, masywna, okr膮g艂a, lecz nie jab艂ko wata, bez wkl臋颅艣ni臋cia. Sk贸ra silnie i wyra藕nie pomarszczona. Pysk kr贸tki, graniasty, lecz nie zadarty.
Oczy. Ciemne, du偶e, wypuk艂e, wyraziste, okr膮g艂e, o 艂agodnym, jakby prosz膮cym wyrazie, bardzo l艣ni膮ce, a w podnieceniu a偶 iskrz膮ce.
Uszy. Cienkie, ma艂e, mi臋kkie, aksamitne. Noszone jak u bull颅doga angielskiego, czyli za艂amane, z ko艅cami opadaj膮cymi ku ty艂o颅wi lub te偶 za艂amane ku przodowi, tak by wn臋trze ucha by艂o za颅kryte. Ten drugi kszta艂t jako typowy dla mopsa wy偶ej ceniony. Ci臋cie uszu i ogona dyskwalifikuje.
Tu艂贸w. Kr贸tki, kr臋py.
Klatka piersiowa. Szeroka o dobrze wysklepionych 偶ebrach.
Ogon. Zakr臋cony mo偶liwie wysoko nad zadem. Im bardziej za颅kr臋cony, tym lepiej. Idea艂em jest skr臋t podw贸jny na kszta艂t tr膮bki pocztowej.
Ko艅czyny. Mocne, proste, umiarkowanej d艂ugo艣ci, dobrze pod颅stawione.
Stopy. 艢redniej d艂ugo艣ci (ani kocie ani zaj臋cze), wyra藕nie wy颅krojone palce, czarne pazurki (ten ostatni wym贸g jest tylko dezy颅deratem hodowlanym nie zawsze wyst臋puj膮cym).
Szata. Sier艣膰 cienka, g艂adka, kr贸tka i l艣ni膮ca, nie twarda lub we艂颅nista.
Ma艣膰. Jednolita czarna lub szarosrebrzysta albo szarop艂owa. Kolor t艂a mo偶liwie wyra藕nie odcinaj膮cy si臋 od znaczenia. Znacze颅nie bardzo wyraziste, czarna maska, uszy, plamy na policzkach i czole oraz linia grzbietowa od potylicy do ogona mo偶liwie wy颅ra藕nie zarysowana. Ma艂a bia艂a plamka na piersiach dopuszczalna.
Waga. Po偶膮dana 6 do 7 kg.
Wzrost 鈥 do 32 cm (po偶膮dane raczej mniejsze ni偶 wi臋ksze wy颅miary).

Polecane strony :

Copyright 2011