psy

OWCZARKI FRANCUSKIE

  • rozw骿 osobisty
  • KR脫TKOW艁OSY OWCZAREK FRANCUSKI (Beauceron, Chien de Beauce). Jest to pies silnej budowy, mocny i silny, dobrze umi臋颅艣niony.
    WZORZEC G艂owa. D艂uga, czo艂o p艂askie, kraw臋d藕 czo艂owa zaledwie zazna颅czona, kufa wyd艂u偶ona, nos zawsze czarny. Z臋by silne, bia艂e, 艣ci艣le na siebie zachodz膮ce.
    Uszy. Kr贸tkie, nie opadaj膮ce, gdy s膮 pozostawione w stanie naturalnym, proste, o ile s膮 ci臋te.
    Grzbiet. Prosty, zad lekko spadzisty.
    Ko艅czyny. Silnie umi臋艣nione, o silnym ko艣膰cu, dobrze ustawio颅ne. Stopy silne, pazury czarne, twarde podeszwy. Podw贸jne ostro颅gi (pazury wilcze) na obu tylnych ko艅czynach.
    Ogon. D艂ugi, przy ko艅cu zagi臋ty i przewa偶nie nisko noszony. Szata. G艂adka na g艂owie, kr贸tka, gruba i twarda; g艂adka na tu艂owiu.
    Ma艣膰. Czarna, czarna podpalana, p艂owa, p艂owa z czarnym, szara, szara z czarnymi plamami. Dla ps贸w roboczych ma艣膰 ciemniejsza bardziej po偶膮dana.
    Wady dyskwalifikuj膮ce. D艂uga sier艣膰 na masce, brak podw贸j颅nych ostr贸g, obci臋ty ogon, jasny nos, jasne oko (opr贸cz 艂aciatych), w艂os kosmaty.
    D艁UGOW艁OSY OWCZAREK FRANCUSKI (Briard鈥擟hien de Brie). Pies silny, zwi臋z艂y, muskularny i proporcjonalnie zbudowany, ru颅chliwy i 偶ywy. Podw贸jne ostrogi na obu tylnych ko艅czynach. Psy nawet bardzo dobre w typie maj膮ce tylko pojedyncz膮 ostrog臋 nie mog膮 by膰 nagradzane.
    G艂owa. Silna, do艣膰 d艂uga, ozdobiona d艂ugim w艂osem, tworz膮cym brod臋 i brwi os艂aniaj膮ce lekko oczy. Kraw臋d藕 czo艂owa zaznaczona wyra藕nie w 艣rodku mi臋dzy ko艅cem czaszki a ko艅cem nosa. Kufa ani w膮ska ani szpiczasta.
    Nos. Raczej kwadratowy ni偶 d艂ugi, zawsze czarny. Czo艂o lekko wypuk艂e.
    Oczy. Poziome, dobrze rozwarte, raczej du偶e, niezbyt blisko osadzone, ciemne, o inteligentnym i spokojnym wyrazie.
    Z臋by. Silne, bia艂e, 艣ci艣le na siebie zachodz膮ce.
    Uszy. Wysoko osadzone, zwykle ci臋te i prosto noszone, gdy nie s膮 ci臋te; nie obwis艂e i raczej ma艂e. Przy r贸wnych walorach nale偶y da膰 pierwsze艅stwo psu o uszach obci臋tych, stoj膮cych.
    Klatka piersiowa. G艂臋boka i nisko osadzona. Grzbiet prosty, zad lekko spadzisty.
    Ko艅czyny. Silnie umi臋艣nione, o silnym ko艣膰cu, dobrze ustawio颅ne. Tylne 鈥 z podw贸jnymi ostrogami. Stopy silne, pazury czarne, twarde podeszwy.
    Ogon. D艂ugi, przy ko艅cu zagi臋ty i przewa偶nie nisko noszony.
    Szata. D艂uga, falista, nie lokowa艂a, raczej p艂aska, sucha, kozia. W艂os na 艂opatkach 艣rednio 7 cm d艂ugi.
    Ma艣膰. Czarna z ma艂膮 domieszk膮 szarego, ciemnoszara, 偶elazista, jasnoszara, p艂owa, p艂owa z czarnym, p艂owa z szarym. Dla ps贸w roboczych po偶膮dana ma艣膰 ciemniejsza.
    Wady dyskwalifikuj膮ce. Szpiczasta kufa, oko ma艂e, jasne lub migda艂owe, jasny nos, zad prosty lub zbyt 艣ci臋ty, ogon kr贸tki, za颅kr臋cony na grzbiecie lub ci臋ty, k臋dzierzawa szata, bia艂y gors i sto颅py, ma艣膰 艂aciata.
    Podane wzorce przedstawiaj膮 nam psy w zasadzie bardzo podob颅ne do owczarka niemieckiego, briarda lub brodacza olbrzyma, lecz ustalone s膮 raczej bardzo po amatorsku, bowiem zwracaj膮 uwag臋 na cechy drugorz臋dne bez znaczenia dla warto艣ci u偶ytkowej psa, a nie uwypuklaj膮 tych cech, kt贸re s膮 dla jego pracy istotne. Fran颅cuski wym贸g podw贸jnych ostr贸g jest wprost szkodliwy dla psa roboczego, kt贸ry ma pracowa膰 nieraz na zmarz艂ej grudzie, czy na oblodzonym 艣niegu. Reminiscencje tych wzorc贸w s膮 cz臋sto u nas spotykane jako s膮dy domoros艂ych znawc贸w, kt贸rzy che艂pi膮 si臋 po颅siadaniem 鈥瀙rawdziwego owczarka" bo pies ich ma ostrogi, a cza颅sem nawet podw贸jne. Wielkie jest te偶 rozczarowanie takich ama颅tor贸w, gdy pies z ostrogami 鈥 z regu艂y o wadliwych chodach 鈥 dostaje nisk膮 ocen臋.
    呕adna z opisanych ras nie zas艂uguje na to, by j膮 rozpowszechnia膰 w Polsce, gdzie posiadamy do艣膰 dobre, a nawet bardzo dobre cza颅sami i liczne pog艂owie owczarka niemieckiego, kt贸ry jest najlepiej wyselekcjonowan膮 odmian膮 owczarka kontynentalnego. O ile by komu艣 odpowiada艂 typ Briarda, to r贸wnie偶 w brodaczu monachij颅skim znajdzie psa tego typu, lecz bez 偶adnych zb臋dnych, a szkodli颅wych ozd贸b w formie podw贸jnych ostr贸g, kt贸re s膮 cech膮 patolo颅giczn膮.

    Polecane strony :

    Copyright 2011