psy

POINTER

Pochodzenie pointera wyprowadza si臋 z ps贸w hiszpa艅skich, u偶y颅wanych do polowa艅 na ptaki, czy to przy pomocy sieci, czy przed soko艂ami, czy wreszcie przed strzelcem w okresie od przodu nabi颅janej broni z kurkami ska艂kowymi, kiedy my艣liwy wymaga艂 i wy颅maga膰 musia艂 od psa polowego poza nosem wytrwa艂ej st贸jki, by zd膮偶y艂 przygotowa膰 bro艅 i podej艣膰 do zwierzyny na bliski dystans odpowiednio do no艣no艣ci i celno艣ci 贸wczesnej broni. St贸jka jest w艂a艣ciwie zachowaniem si臋 przeciwnym instynktowi 艂owieckiemu, kt贸ry ka偶e si臋 psu rzuci膰 na 艂up.
Dzi艣 nie mo偶na powiedzie膰 na pewno, jak dosz艂o do tego, 偶e uzy颅skano psa ptasznika, kt贸ry na zapach zwierzyny a w艂a艣ciwie kur, zamiera艂 jak pora偶ony i za wyciekaj膮c膮 kur膮 podci膮ga艂 wolno nie p艂osz膮c jej. Przypuszczalnie wielowiekowa selekcja w艣r贸d setek pokole艅 ps贸w doprowadzi艂a do otrzymania tego, po偶膮danego przez cz艂owieka, a przeciwnego naturze psa wyniku. Na starych szty颅chach 贸wczesne psy polowe zaopatrzone s膮 w rodzaj kaga艅ca z kol颅cem, kt贸ry mia艂 je hamowa膰 przed zbytni膮 agresj膮 wobec wysta颅wianych kur.
殴r贸d艂a 艣redniowieczne i p贸藕niejsze wskazuj膮 na to, i偶 贸wczesny wy偶e艂 lub legawiec by艂 psem raczej ci臋偶kim, powolnym w cho颅dach stosownie do potrzeb i mo偶liwo艣ci 贸wczesnych my艣liwych, poluj膮cych na ptactwo. Dopiero w miar臋 doskonalenia si臋 broni palnej wy艂oni艂a si臋 potrzeba ps贸w 偶ywszych, pokrywaj膮cych wi臋颅cej pola przed my艣liwym i wytrwale rewiruj膮cych po wrzosowi颅skach, gdzie g艂贸wnym przedmiotem zainteresowa艅 艂owieckich by艂y grousy (rodzaj pardw). Angielscy hodowcy si臋gn臋li tu do swoich ogar贸w, a w szczeg贸lno艣ci do fcochound贸w, kt贸re by艂y wytrwa艂ymi galopenami. Tajemnic膮 talentu my艣liwych-hodowc贸w angielskich jest, jak uda艂o si臋 im, wzi膮wszy od go艅czaka budow臋 i wytrwa艂o艣膰, przeszczepi膰 na tego nowego psa zainteresowanie ptactwem i wro颅dzon膮 st贸jk臋 i co wi臋cej pozbawi膰 go prawie zupe艂nie zainteresowania dla zwierzyny w艂ochatej. Faktem jest, i偶 uda艂o im si臋 to w pe艂ni i powsta艂a nowa rasa 鈥攑ointer 鈥 idea艂 wy偶艂a polowego.
WZORZEC G艂owa. Szeroka mi臋dzy uszami, opadaj膮ca od szczytu ku nasa颅dzie nosa. Ko艣ci policzkowe wyraziste. Uszy nisko osadzone, cienkie, mi臋kkie, aksamitne, szeroki pysk i nos u nasady. Szcz臋ki r贸wne.
Szyja. Silna, d艂uga i lekko wygi臋ta.
Klatka piersiowa. Bardzo g艂臋boka, pojemna, lecz raczej w膮ska. Grzbiet d艂ugi, dobrze zwi膮zany z 艂opatkami. L臋d藕wie szerokie.
Ko艅czyny przednie. Podobnie jak u foxhounda, winny by膰 proste i o silnym ko艣膰cu. 艁opatki d艂ugie i sko艣ne. Stopy okr膮g艂e, kocie.
Ko艅czyny tylne. Istotn膮 cech膮 pointera jest ty艂. Uda nie mog膮 by膰 za d艂ugie, a stawy skokowe zbyt wyraziste. Natomiast winny by膰 w艂a艣ciwie uk膮towane i jeszcze prostsze ni偶 u foxhounda, gdy偶 pointer zamieraj膮c w st贸jce przerzuca sw贸j ci臋偶ar na nie. Ko艣ci stawu skokowego powinny by膰 ponadto kr贸tkie. Mi臋艣nie podudzia powinny by膰 dobrze uwidocznione.
Ma艣膰. Poszczeg贸lne hodowle lub regiony faworyzuj膮 r贸偶ne bar颅wy. Zwykle bia艂膮 z 偶贸艂tymi lub br膮zowymi a tak偶e czarnymi 艂ata颅mi lub c臋tkami, lecz i czarn膮, a nawet czerwon膮 z czarnym.
Wzrost: 60鈥68 cm.
Waga: 24鈥27 kg; u suk odpowiednio mniej.
Do powy偶szego wzorca jeszcze doda膰 by mo偶na, 偶e pointer od颅znacza si臋 wyrazistym guzem potylicznym, a ogon silny w nasa颅dzie powinien by膰 w og贸le raczej cienki i kr贸tki, r贸wnomiernie si臋 zw臋偶aj膮cy, noszony o ile mo偶no艣ci w jednym poziomie z grzbie颅tem.
Jak wynika z podanego wzorca w ojczy藕nie pointer贸w 鈥 Anglii 鈥 zwraca si臋 uwag臋 przede wszystkim na cechy u偶ytkowe. Podob颅nie, jak w hodowli follbluta, nie trac膮c czasu na utrwalenie ze颅wn臋trznych cech drugorz臋dnych selekcjonuje si臋 psy przez pr贸by u偶yteczno艣ci na pr贸bach polowych. Inna rzecz, 偶e to poszukiwanie u偶yteczno艣ci doprowadzi艂o do tego, 偶e r贸wnocze艣nie wyselekcjo颅nowano psa pi臋knego w swej celowej harmonii budowy. Tote偶 mimo lakonicznego wzorca rasa jest wyr贸wnana w budowie. Chcia艂bym tu jeszcze wspomnie膰, 偶e i u nas selekcja powinna by膰 oparta przede wszystkim na pr贸bach polowych, a do hodowli na颅le偶a艂oby u偶ywa膰 tylko ps贸w po dobrych przodkach, kt贸re wyka颅za艂y sw膮 u偶yteczno艣膰. Nale偶a艂oby tylko przy tym baczy膰, by eli颅minowa膰 psy zbyt lekkie, je艣li 鈥 co cz臋sto ze zbytni膮 lekko艣ci膮 idzie w parze 鈥 maj膮 one sk艂onno艣膰 do nerwowo艣ci.
Musz臋 tu jeszcze doda膰, 偶e przy produkowaniu u偶ytkowych ps贸w polowych dopuszczalne, a nawet czasami wskazane jest doprowa颅dzenie krwi pointera do gniazd ci臋偶szych wy偶艂贸w kr贸tkow艂osych kontynentalnych, przez co potomstwo zyskuje na szybko艣ci i walo颅rach polowych. Lecz takich krzy偶贸wek nie mo偶na uwa偶a膰 za poin-tery i u偶ywa膰 ich do dalszej hodowli z pointerami, lecz co najwy颅偶ej do uszlachetnienia ps贸w kontynentalnych. Pointer, podobnie jak ko艅 angielski, powinien by膰 uwa偶any za psa krwi pe艂nej. Przy wpisach do ksi臋gi wst臋pnej ps贸w odpowiadaj膮cych wzorcowi poin颅tera powinna by膰 stosowana wielka surowo艣膰 ocen i wymagana pr贸ba polowa, wykazuj膮ca w臋ch i chody.

Polecane strony :

Copyright 2011