psy

REWIROWANIE

  • SEGRO Business Park Warsaw »era˝
  • ÔÇ×Rewirowaniem" nazywamy czynno┼Ť─ç polegaj─ůc─ů na tym, ┼╝e pies przebiega pole przed przewodnikiem w zakosy z lewej na praw─ů i na odwr├│t. Przewodnik za┼Ť posuwa si─Ö po przek─ůtnej lub linii prostej, r├│wnolegle i mniej wi─Öcej w ┼Ťrodku mi─Ödzy bocznymi gra┬şnicami wyznaczonego pola.
    Rewirowanie jest tym lepsze, im dok┼éadniej pies pokrywa pole zakosami, unikaj─ůc p─Ötli i nawrot├│w, w czasie kt├│rych m├│g┼éby omin─ů─ç w┼éa┼Ťnie jakie┼Ť miejsce, gdzie zwierzyna lub zguba mo┼╝e si─Ö znajdowa─ç.
    Zale┼╝nie od rasy psa i charakteru zadania wymagana jest praca ÔÇ×g├│rnym" albo ÔÇ×dolnym" wiatrem.
    ─ćwiczenie to nie jest celem samo w sobie, lecz s┼éu┼╝y wy┼é─ůcznie jako pomoc, przygotowuj─ůca psa do lepszego szukania zwierzyny, zguby, przest─Öpc├│w lub os├│b podejrzanych.
    Uwa┼╝am za demoralizuj─ůce przeprowadzanie rewirowania w te┬şrenie, gdzie nic nie mo┼╝na znale┼║─ç. Taka nauka mo┼╝e psa zupe┼énie zniech─Öci─ç do bezcelowego szukania czego┼Ť, czego nikt nie zgubi┼é.
    Poniewa┼╝ rewirowanie jest cz─Ö┼Ťci─ů sk┼éadow─ů i pomoc─ů w zasad┬şniczej czynno┼Ťci, tj. szukaniu, a przy szukaniu nie wolno stosowa─ç nigdy ┼╝adnego przykrego bod┼║ca, wi─Öc i przy nauce rewirowania nie wolno czyni─ç niczego, co by psa zra┼╝a┼éo do tej pracy. Szukanie mo┼╝e tylko by─ç wynikiem pobudzania instynktu pogoni za ┼éupem, wszelki przymus za┼Ť dzia┼éa deprymuj─ůco, a tym samym t┼éumi in┬şstynktowny odruch.
    Podaj─Ö jako curiosum ─çwiczenie rewirowania, kt├│re odbywa┼éo si─Ö w ten spos├│b, ┼╝e pies chodzi┼é na d┼éugiej lince ÔÇö przewodzie o niskim napi─Öciu. Przewodnik zadawa┼é psu przykro┼Ť─ç przez w┼é─ůczanie pr─ůdu elektrycznego z chwil─ů, gdy pies zbacza┼é z w┼éa┼Ťciwego kierunku, a wy┼é─ůcza┼é pr─ůd, gdy pies kierunek zachowywa┼é. Niew─ůtpliwie pies tak szkolony przebiega┼é pole w idealnie r├│wnych zakosach i na oko rewirowa┼é doskonale, lecz na pewno znajdowa┼é si─Ö w takiej depresji psychicznej, ┼╝e nie m├│g┼é mie─ç ani ochoty, ani wolnego umys┼éu do spe┼énienia g┼é├│wnego zadania, kt├│remu rewirowanie ma s┼éu┼╝y─ç.
    Uczy─ç rewirowania mo┼╝na dopiero wtedy, gdy pies ju┼╝ jest zu┬şpe┼énie karny, ma pasj─Ö do szukania zguby i ┼Ťmia┼éo wybiega swo┬şbodnie naprz├│d na rozkaz. Gdy nabierze do┼Ťwiadczenia, ┼╝e skinie┬şnie pana wskazuje mu kierunek, gdzie znajduje si─Ö szukany przed┬şmiot, sam zacznie zwraca─ç uwag─Ö na gesty orientacyjne. Szereg pierwszych ─çwicze┼ä przeprowadza si─Ö na ┼é─ůce lub polu, na kt├│rych w miejscach dobrze znanych przewodnikowi zosta┼éy ukryte jakie┼Ť przedmioty (zale┼╝nie od rodzaju s┼éu┼╝by psa ÔÇö zwierzyna lub ÔÇ×zguba").
    Wkraczaj─ůc na pole dajemy sygna┼é ÔÇ×naprz├│d!" ÔÇö ÔÇ×szukaj" w po┬ş┼é─ůczeniu z d┼║wi─Ökiem gwizdka lub s┼éowem np. ÔÇ×rewir". R├│wno┬şcze┼Ťnie przyspieszonym krokiem idziemy na ukos w prawo z wy┬şci─ůgni─Öt─ů praw─ů r─Ök─ů w kierunku ukrytego przedmiotu. Pies zapewne pobiegnie naprz├│d i rado┼Ťnie podejmie aport. Aport ten odbieramy wed┼éug ustalonych prawide┼é i chwalimy psa. W chwil─Ö potem powtarzamy sygna┼é z t─ů zmian─ů, ┼╝e teraz manewr odbywa si─Ö w lew─ů stron─Ö, z wyci─ůgni─Öt─ů lew─ů r─Ök─ů ÔÇö i tak po kolei. Odst─Ö┬şpy mi─Ödzy aportami powinny by─ç coraz d┼éu┼╝sze i w ten spos├│b pies raz w prawo raz w lewo idzie we wskazanym kierunku.
    Sygna┼é ÔÇ×rewir" daje si─Ö specjalnym gwizdkiem, r├│┼╝nym od in┬şnych sygna┼é├│w, przez co pies utrwala skojarzenie, ┼╝e d┼║wi─Ök ten poprzedza wskaz├│wk─Ö udzielan─ů mu gestem przez pana. Nale┼╝y uwa┼╝a─ç, by pies tego sygna┼éu nie bra┼é za r├│wnoznaczny z przywo┬ş┼éaniem. Chwalimy przeto psa, gdy tylko obejrzy si─Ö na pana i bez powracania skieruje si─Ö we w┼éa┼Ťciw─ů stron─Ö. Na ewentualne przy┬şbieganie nie reagujemy kar─ů ani ostrym ÔÇ×fe", lecz innym przecze┬şniem w ┼éagodnym tonie, np. ÔÇ×nie!", i biegniemy z wyci─ůgni─Öt─ů r─Ök─ů w kierunku schowanego aportu, powtarzaj─ůc sygna┼é poprzedni. Po kilku pr├│bach pies rozumie o co chodzi.
    ─ćwicz─ůc psa my┼Ťliwskiego ka┼╝emy przedtem zbada─ç ca┼éy teren pomocnikom, kt├│rzy k┼éad─ů w um├│wionych miejscach przygotowa┬şn─ů zwierzyn─Ö lub ptactwo, przy czym wyp┼éaszaj─ů zwierzyn─Ö ┼╝yw─ů. Pies powinien sobie u┼Ťwiadomi─ç, ┼╝e pan wskazuje mu kierunek poszukiwania. Z tej te┼╝ przyczyny pan nie powinien polowa─ç przed psem w czasie, gdy uczy go rewirowania. W ┼éowisku zawsze istnie┬şje du┼╝e prawdopodobie┼ästwo, ┼╝e pies pr─Ödzej wyczuje zwierzyn─Ö nosem ni┼╝ mu j─ů pan wska┼╝e, lub co gorsza, zwierzyna ┼╝ywa, nie┬şzauwa┼╝ona przez pana, zainteresuje go wi─Öcej od mo┼╝liwo┼Ťci zna┬şlezienia martwej. Wtedy pies musi doj┼Ť─ç do wniosku, ┼╝e pan go myli, a do tego nie wolno dopu┼Ťci─ç. W og├│le, w razie w─ůtpliwo┼Ťci nale┼╝y raczej wstrzyma─ç si─Ö od ingerencji, bo prawie zawsze pies ma swe racje w─Öchowe, niedost─Öpne dla pana. Dlatego przy nauce trzeba stwarza─ç takie warunki, by pan wiedzia┼é z g├│ry na pewno to, co pies ma dopiero pozna─ç przez szukanie. Nale┼╝y wyelimino┬şwa─ç wszystkie niespodzianki, a w┼éasn─ů uwag─Ö skierowa─ç jedynie na pracy psa i ewentualnym korygowaniu go. Temu celowi musi by─ç podporz─ůdkowane samo polowanie i jego wyniki. Tylko w ten spos├│b bowiem mo┼╝na przygotowa─ç psa dobrze do zada┼ä, kt├│re po wyszkoleniu b─Ödzie mia┼é spe┼énia─ç jako pomocnik my┼Ťliwego. Jed┬şnak┼╝e pies nawet najlepiej przygotowany w pewnej dziedzinie, zapomina pr─Ödko, o ile nie ma cz─Östej okazji do utrwalania naby┬ştej wiedzy w praktyce.

    Polecane strony :

    Copyright 2011