psy

ROTTWEILER

Bardzo bliskim kuzynem ps贸w szwajcarskich, tak co do pocho颅dzenia, jak i wygl膮du, charakteru i u偶ytkowno艣ci, jest rottweiller.
Ojczyzn膮 jego s膮 Niemcy po艂udniowe, a centrum hodowli w Wir颅tembergii. Tam w艂a艣nie w pocz膮tkach bie偶膮cego stulecia zaj臋to si臋 sportow膮 hodowl膮 rottweilera. Mi艂o艣nicy tej rasy wyprowadzaj膮 j膮 z ps贸w bojowych rzymskich, inni za艣 wywodz膮 je z ps贸w rze藕-nickich lub pasterskich albo u偶ywanych przez handlarzy do kon颅wojowania byd艂a p臋dzonego z jarmarku na jarmark. Teza o rzym颅skim pochodzeniu, szczeg贸lnie 偶e pochodz膮 od ps贸w, kt贸re towa颅rzyszy艂y legionom jako str贸偶e stad byd艂a przeznaczonego na rze藕 dla wojska 鈥 wydaje si臋 s艂uszna, bowiem typ ten (zbli偶ony do ps贸w szwajcarskich poprzednio om贸wionych) przetrwa艂 przez wie颅ki wzd艂u偶 szlaku marszu legion贸w rzymskich.
Psami tymi sportowa kynologia zaj臋艂a si臋 na pocz膮tku bie偶膮cego stulecia. Pocz膮tkowo by艂y rozbie偶no艣ci odno艣nie poszczeg贸lnych cech tej rasy. Nie wchodz膮c w spory na temat pochodzenia i roz颅woju rottweiler贸w, stwierdzi膰 nale偶y, 偶e jednocz膮 one w sobie za颅lety ps贸w bojowych z zaletami ps贸w pasterskich i odznaczaj膮 si臋 zar贸wno odwag膮 i nieustraszon膮 pogard膮 niebezpiecze艅stwa pierw颅szych, jak i 艂atwo艣ci膮 szkolenia drugich. S膮 one spokojnego i r贸w颅nego temperamentu i naprawd臋 zas艂uguj膮 na to, by cieszy艂y si臋 r贸wnie偶 u nas wi臋ksz膮 ni偶 dotychczas popularno艣ci膮. Przed wojn膮 hodowane by艂y sporadycznie w wojew贸dztwach zachodnich.
W Anglii rottweilery s膮 ma艂o znane i angielski Kennel klub rasy tej przed wojn膮 nie notowa艂. Notuje j膮 natomiast ameryka艅ski Kennel klub wed艂ug wzorca niemieckiego. U nas nale偶a艂oby je ocenia膰 r贸wnie偶 wed艂ug tego wzorca. Wspomnie膰 nale偶y, 偶e tak偶e w Szwajcarii rasa ta jest ceniona i reprezentowana przez wiele dobrych egzemplarzy.
Psy te uznane s膮 oficjalnie za jedn膮 z ras policyjnych i, podobnie jak bokser i owczarek niemiecki, s膮 naprawd臋 nieocenionym to颅warzyszem cz艂owieka. Moim zdaniem w pe艂ni zas艂uguj膮 na roz颅powszechnienie i znacznie wi臋cej maj膮 zalet, dla kt贸rych powinny si臋 sta膰 ulubie艅cami amator贸w, ni偶 popularniejszy od nich dober-mann, kt贸ry w por贸wnaniu z rottweilerem grzeszy nadmiarem temperamentu. Podobnie jednak jak pokrewne mu psy bojowe nie nadaje si臋 dla os贸b nerwowych, nieopanowanych i boja藕liwych, bo wtedy nie b臋dzie on s艂ug膮, lecz panem swego otoczenia. Jest on psem spokojnym, zr贸wnowa偶onym, pewnym siebie i takiego te偶 wymaga przewodnika.
Wzorzec podaj臋 wed艂ug monografii tej rasy, napisanej przez Otto Grossego.
WZORZEC Rottweiler jest doskona艂ym psem obro艅czym, 艣ledczym, meldun颅kowym, sanitarnym i dobrym towarzyszem. Celem hodowli powi颅nien by膰 pies nie za kr贸tki, z 艂adnymi, czerwonymi lub 偶贸艂tymi znakami, kt贸re silnemu psu nadaj膮 szlachetny wygl膮d.
Og贸lne wra偶enie. Rottweiler jest psem 艣redniej wielko艣ci, zwi臋颅z艂ym, ani za ci臋偶kim ani za lekkim, nie na wysokich nogach ani o charciej budowie. Proporcjonalnego, muskularnego psa o silnej budowie cechuje du偶a inteligencja, wybitna wierno艣膰 i zami艂owa颅nie do pracy, karno艣膰, nieufno艣膰 do obcych, wielka si艂a i wytrwa颅艂o艣膰.
Ca艂o艣膰 zdradza ju偶 na pierwszy rzut oka wrodzon膮 odwag臋. Spo颅kojny wyraz oka cechuje dobrotliwo艣膰 i niezawodna wierno艣膰. Spo颅sobowi jego bycia obcy jest niepok贸j, nerwowo艣膰 i nieokrzesanie. Podst臋p, chytro艣膰 i fal"鈥 nie maj膮 do艅 dost臋pu.
G艂owa. 艢rednio d艂uga, czaszka mi臋dzy uszami w linii czo艂a umiarkowanie wysklepiona. Nasada czaszki wyra藕nie zaznaczona. Policzki silnie umi臋艣nione, lecz nie silnie wyst臋puj膮ce. 艁uk jarzmo颅wy dobrze zarysowany. Grzbiet nosa bardzo d艂ugi, od nasady do ko艅ca nie d艂u偶szy ni偶 czaszka od szczytu do czo艂a.
Nos. Dobrze rozwini臋ty, raczej szeroki ni偶 okr膮g艂y, o stosun颅kowo du偶ych nozdrzach, zawsze czarny.
Wargi. R贸wnie偶 czarne, 艣ci艣le przylegaj膮ce i opadaj膮ce od przegrody nosowej niezbyt silnie zarysowanej i 艂agodnie opada颅j膮cej ku do艂owi. Uz臋bienie: silne, 艣ci艣le na siebie zachodz膮ce (no颅偶ycowe). K艂y g贸rne zachodz膮 przed dolne.
Uszy. Ma艂e, tr贸jk膮tne, mo偶liwie szeroko rozstawione, wysoko osadzone, pozornie poszerzaj膮 g贸r臋 czaszki, noszone s膮 ku przodo颅wi, tak 偶e zakrywaj膮 wn臋trze ucha.
Sk贸ra g艂owy 艣ci艣le przylega, przy napi臋ciu uwagi tworzy zmarszczki pod艂u偶ne.
Szyja. Silna, okr膮g艂a i szeroka, silnie umi臋艣niona, o wygi臋tym karku, wychodz膮ca z linii 艂opatek, do艣膰 sucha, bez podgardla i fa艂d.
Klatka piersiowa. Pojemna, szeroka i g艂臋boka. Grzbiet prosty i j臋drny. Tu艂贸w nieco d艂u偶szy ni偶 wysoko艣膰 w k艂臋bie. Psy o kr贸t颅kim grzbiecie i wysokich nogach nale偶y eliminowa膰. Partia ner颅kowa kr贸tka, silna i g艂臋boka, s艂abizny zaledwie nieznacznie zakro颅jone. Zad kr贸tki i szeroki, nie 艣ci臋ty.
Ko艅czyny przednie. Z wszystkich stron proste i niezbyt ciasno ustawione. Prz贸d o d艂ugiej dobrze ustawionej 艂opatce. 艁opatka przylega 艣ci艣le do tu艂owia, nie b臋d膮c jednak z nim 艣ci艣le zwi膮zana. Przedrami臋 silne i muskularne. Staw skokowy nadgarstkowy ela颅styczny, silny, niezbyt stromy.
Stopy. Okr膮g艂e, zwarte i wysklepione. Podeszwy bardzo twarde, pazury czarne, kr贸tkie i silne.
Ko艅czyny tylne. Uda kr贸tkie, szerokie, bardzo muskularne. Pod颅udzie d艂ugie, g贸ra silnie umi臋艣niona, d贸艂 偶ylasty i silny. Staw sko颅kowy ustawiony pod w艂a艣ciwym k膮tem, niezbyt rozwarty ani stro颅my. Stopy nieco d艂u偶sze ni偶 u przednich ko艅czyn, zwarte, o sil颅nych pazurach bez wilczych pazur贸w.
Ogon. Kr贸tki, wysoko osadzony, mo偶liwie poziomo noszony, tak 偶e stanowi przed艂u偶enie linii grzbietu. Je偶eli jest za d艂ugi, nale偶y go przycina膰.
Szata. W艂os kr贸tki, szorstki i zwarty. Podszycie konieczne r贸w颅nie偶 na szyi i udach, nie mo偶e by膰 jednak widoczne spod pokrywy. Na ko艅czynach i ogonie sier艣膰 nieco d艂u偶sza, ale raczej kr贸tka i 艣ci艣le przylegaj膮ca.
Ma艣膰. Czarna z wyra藕nie odgraniczonymi, mo偶liwie ciemnymi znakami na policzkach, pysku, piersi, 艂apach i nad oczyma. Znaki od mahoniowych do 偶贸艂tych. Ma艂e znaki bia艂e na piersi i brzuchu co prawda nie s膮 wadliwe, lecz te偶 nie s膮 po偶膮dane.
Wzrost. Psy najwy偶ej 60鈥65 cm, suki nieco mniej.
Wady. Budowa lekka, charcia, przebudowana albo d艂ugono偶na, ci臋偶ka, w膮ska i d艂uga. Wystaj膮ca ko艣膰 ciemieniowa. G艂owa, pysk lub wyraz pyska wy偶艂a. G艂owa w膮ska, d艂uga lub zbyt kr贸tka, ci臋偶颅ka. Czo艂o p艂askie, bez albo ze zbyt ma艂o wyrazist膮 kraw臋dzi膮 czo颅艂ow膮. D艂ugi lub szpiczasty pysk. Za silne policzki, garbonos lub nos roz艂upany, grzbiet nosa zapad艂y, opadaj膮cy lub wygi臋ty. Bar颅wa nosa jasna lub cielista. Lu藕ne fafle i k膮ty warg. Wadliwe uz臋颅bienie, przodozgryz lub prognatyzm. Fa艂dy na g艂owie. Uszy za ni颅sko osadzone, ci臋偶kie, d艂ugie, mi臋kkie, w膮skie, za艂amane ku ty艂owi, jak r贸wnie偶 stoj膮ce ku bokom lub nier贸wno noszone. Oczy jasne, ma艂e, sko艣ne, o k艂uj膮cym wyrazie lub wy艂upiaste. Szyja zbyt d艂u颅ga, s艂abo umi臋艣niona. Obfite podgardle lub fa艂dy. S艂abe umi臋艣nie颅nie lub ko艣ciec. Strome lub lu藕ne 艂opatki. Zbyt ciasno ustawione albo nie proste ko艅czyny przednie. Mi臋kkie lub strome stawy, lu藕ne, mi臋kkie lub zbyt strome stopy. Jasne pazury, zniekszta艂颅cone palce.
Klatka piersiowa p艂aska, za d艂ugi, mi臋kki, zapad艂y grzbiet. Grzbiet karpiowaty, zad 艣ci臋ty. Tu艂贸w za ci臋偶ki, niezdarny. Zby颅tnio podkasane s艂abizny. Udo p艂askie, postawa w膮ska w stawach skokowych, krowia lub beczkowata. Strome lub zbyt du偶e k膮ty stawu skokowego. Wilcze pazury. Ogon za wysoko lub nisko osa颅dzony, za cienki lub za d艂ugi. Sier艣膰 mi臋kka, za kr贸tka, za d艂uga lub otwarta, falista, bez podszycia. Bia艂e znaki na stopach, nogach lub tu艂owiu. Ma艣膰 niewyra藕na, znaki zamazane.
Jednobarwne 偶贸艂toczerwone rottweilery z czarn膮 lub jasn膮 mask膮, lub ciemn膮 lini膮 grzbietu, jak i inne ma艣ci (niebieska, br膮颅zowa) nie s膮 uznawane z powodu podejrzenia krzy偶贸wek, podobnie d艂ugow艂ose. Dyskwalifikowane winny by膰 psy boja藕liwe i tch贸rzli颅we, jak i okazy o t臋pym wyrazie.

Polecane strony :

Copyright 2011