psy

SETTER ANGIELSKI

Setter angielski znany jest w Anglii od czterech wiek贸w w pi颅艣miennictwie 艂owieckim. Jednak szata ich w贸wczas by艂a bardziej k臋dzierzawa. Wsp贸艂czesny setter angielski wywodzi si臋 z hodowli Edwarda Laveracka, o kt贸rego psach znajdujemy wzmiank臋 oko艂o 1825 roku. Ojcami rodu by艂y dwa psy 鈥濸onto" i 鈥濷ld Meli", kt贸颅rych potomstwo u偶yte do dalszej hodowli w chowie krewniaczym da艂o wyr贸wnane pog艂owie. St膮d przyj臋艂o si臋 okre艣lenie settera an颅gielskiego jako 鈥瀕averacka". Z psiarni Laveracka para ps贸w do颅sta艂a si臋 do r膮k innego, utalentowanego hodowcy 鈥 Llewellina, kt贸ry przyczyni艂 si臋 swymi sukcesami hodowlanymi do dalszego rozg艂osu tej rasy. Linia ta sta艂a si臋 popularna pod nazw膮 swego hodowcy, tak 偶e odr贸偶niano drugi typ 鈥濴lewellina".
Uwagi te, odnosz膮ce si臋 do historii rasy psa, kt贸ra od przesz艂o stu lat 艣wi臋ci tryumfy na wystawach i pr贸bach polowych, maj膮 znaczenie dla ewentualnych nabywc贸w materia艂u hodowlanego z zagranicy, bowiem przodkowie pochodz膮cy z jednej z dwu wy颅mienionych hodowli daj膮 pewno艣膰 niew膮tpliwej nie tylko czysto艣ci rasy, lecz i pewno艣膰 dziedzicznego przekazywania swych cech wro颅dzonych na potomstwo.
WZORZEC Wra偶enie og贸lne. Nale偶y zwraca膰 uwag臋 na harmonijn膮 budow臋. Wyra偶a si臋 ona prostym grzbietem, r贸wnym lub nieznacznie opa颅daj膮cym, r贸wn膮 lini膮 od k艂臋bu ku ty艂owi. W艂a艣ciwe proporcje, wra偶enie rasowo艣ci i klasy powinno si臋 uwidacznia膰, niedopusz颅czalne s膮 wszelkie przejawy oci臋偶a艂o艣ci lub nieszlachetnej budowy. Ruchy musz膮 by膰 swobodne, lekkie i wdzi臋czne. Winny sugerowa膰 szybko艣膰 i wytrwa艂o艣膰. G艂owa powinna by膰 wysoko noszona, a ogon ruchliwy . Sztywno艣膰, oci臋偶a艂o艣膰 i nieskoordynowane ruchy s膮 wad膮.
G艂owa. D艂uga i w膮ska, z wyra藕nie zaznaczon膮 kraw臋dzi膮 czo艂o颅w膮, mi臋dzy uszami owalna, 艣redniej szeroko艣ci, z pojemn膮 puszk膮 m贸zgow膮, lecz nie za ci臋偶ka. Mi臋dzy nasad膮 czaszki a parti膮 nad-oczn膮 tylko nieznaczna r贸偶nica szeroko艣ci. Guz potyliczny umiar颅kowanie zaznaczony. 艁uk nadoczny tworzy ostry k膮t z kuf膮. Kufa powinna by膰 d艂uga i graniasta, szeroko艣ci膮 harmonizuj膮c膮 z czasz颅k膮. Partia podoczna nie wype艂niona, linia od oka do ko艅ca nosa prosta. Zar贸wno wkl臋s艂o艣膰, jak i garbonos s膮 wad膮.
Nos. Powinien by膰 czarny lub ciemnobr膮zowy (w膮trobiany). U ps贸w jasno偶贸艂tych z bia艂ym oraz pomara艅czowych z bia艂ym, nos mo偶e by膰 ja艣niejszy. Nozdrza winny by膰 szeroko rozstawione i szeroko rozwarte.
Wargi. Prostok膮tnie zarysowane i nieznacznie tylko obwis艂e. Szcz臋ki r贸wne. Wysuni臋cie zar贸wno g贸rnej, jak i dolnej szcz臋ki oraz 偶uchwy jest wad膮.
Uszy. 艢ci艣le przylegaj膮ce do g艂owy, daleko z ty艂u i nisko osa颅dzone, 艣redniej d艂ugo艣ci, 艂agodnie zaokr膮glone przy ko艅cu, po颅kryte jedwabistym w艂osem.
Oczy. Powinny by膰 l艣ni膮ce, o 艂agodnym inteligentnym wyra颅zie, ciemnobrunatne.
Szyja. D艂uga i smuk艂a, wygi臋ta przy karku, pozbawiona pod颅gardla.
Klatka piersiowa. G艂臋boka, lecz raczej nie szeroka. 呕ebra za 艂o颅patkami powinny 艂agodnie rozszerza膰 si臋 ku 艣rodkowi klatki pier颅siowej, a zw臋偶a膰 si臋 ku ty艂owi. Tylne 偶ebra do艣膰 g艂臋boko zacho颅dz膮ce.
Grzbiet. Silnie zwi膮zany z l臋d藕wiami, prosty lub bardzo 艂agod颅nie opadaj膮cy od k艂臋bu, ca艂o艣膰 tworz膮ca wdzi臋czn膮, r贸wn膮 lini臋 艣redniej d艂ugo艣ci bez wygi臋膰 艂臋gowatych lub karpiowatej linii. L臋d藕wie silne, umiarkowanej d艂ugo艣ci, lekko wysklepione, lecz nie za silne lub zaokr膮glone. Ko艣膰 miednicowa szeroka, lecz nie颅zbyt ostro opadaj膮ca ku nasadzie ogona.
Ogon. Prosty, nisko osadzony i zw臋偶aj膮cy si臋 ku cienkiemu ko艅颅cowi, si臋gaj膮cy zaledwie stawu skokowego lub kr贸tszy. Ogon nie mo偶e by膰 wygi臋ty na boki ani powy偶ej grzbietu.
Ko艅czyny przednie. 艁opatki powinny zezwala膰 na pe艂n膮 akcj臋 przednich ko艅czyn. Dlatego te偶 powinny by膰 d艂ugie, szerokie, 艂a颅godnie ku ty艂owi opadaj膮ce i schodz膮ce si臋 艣ci艣le ku k艂臋bowi. Ra颅mi臋 p艂askie i muskularne o silnym ko艣膰cu i mi臋艣niach, dostatecz颅nie d艂ugie, by ko艅czyny by艂y raczej dalej ku ty艂owi odstawione. 艁okcie nie powinny wystawa膰 ani na zewn膮trz ani na wewn膮trz. Staw nadgarstkowy raczej kr贸tki, okr膮g艂awy, prawie prostopadle do ziemi ustawiony.
Ko艅czyny tylne. Uda muskularne, silne, podudzie dobrze rozwi颅ni臋te. Staw kolanowy dobrze uk膮towany, silny, szeroki i p艂aski. Skoki kr贸tkie, silne i prawie okr膮g艂e, nieznacznie tylko nachylone, prawie prostopadle ku stopie przebiegaj膮ce. Stopy zwarte, silnie rozwini臋te i 偶ylaste, palce dobrze wysklepione, pokryte kr贸tkim, silnym w艂osem.
Szata. W艂os p艂aski, d艂ugi, nie k臋dzierzawy, niezbyt mi臋kki, ani we艂nisty. Pi贸ra na ko艅czynach umiarkowanie cienkie i r贸wne. Pi贸颅ra na ogonie proste i jedwabiste, lu藕no opadaj膮ce, kr贸tsze ku ko艅cowi, gdy ogon jest wzniesiony. U w艂osienie nie mo偶e robi膰 wra偶enia kity lisiej.
Ma艣膰. Czarny z podpalaniem, czarnobia艂y, czarnodropiasty z bia艂ym, w膮trobiany z bia艂ym lub ca艂kiem bia艂y. Po偶膮dane jest, by nie wyst臋powa艂y du偶e 艂aty, lecz drobne nakrapianie.
Waga. Pies 25鈥40 kg, suka 22鈥30 kg.
Wzrost. Pies 58鈥62 cm, suka 55鈥60 cm.

Polecane strony :

Copyright 2011