psy

SKYE TERRIER

Skye terrier (czyt. skaj terrier) jest niezwykle modnym psem pokojowym.  Nazwa pochodzi od jego ojczystej wyspy — Skye.
W obecnej swej formie stał się psem luksusowym. Hodowcy prze­ścigają się w wyhodowaniu psa o jak najdłuższym włosie, który z grzbietu opada do ziemi, wlokąc się po bokach. Włos powinien być tak długi, by nie można było, patrząc na psa z profilu, spo­strzec wolnej przestrzeni między psem a ziemią. Oczywiście takie okazy już nie pełnią służby nornika, choć zachowały charakter ter­riera. Wzorzec wymaga, by włos był co najmniej 5,5 cala (13 cm) długi, lecz ostatnio psy o sierści 10-calowej (25 cm) nie należą wcale do rzadkości.
WZORZEC Głowa. Długa, o silnych szczękach, ostrych, zachodzących na siebie, równych zębach (czasem górne zęby zachodzą na dolne). Czaszka: pojemna, o szerokim czole, z silnymi brwiami, zwęża się ku oczom i dalej ku pyskowi z lekką wklęsłością między lub poza oczyma. Oczy: orzechowe, średniej wielkości, blisko osa­dzone. Pysk: zawsze czarny. Uszy: stojące lub wiszące; stoją­ce — nieduże, o sztywnym brzegu zewnętrznym, skośnie ku sobie skierowane wewnętrznymi krajami od szczytu ku czaszce; wiszące są dłuższe, zwisają prosto ku przodowi i płasko leżą ku czołu. Szyja. Długa, lekko grzywiasta.
Tułów. Wyraźnie długi i niski, szeroka łopatka, klatka piersiowa głęboka, dobrze ożebrowana, jajowata, oglądana z boku robi wra­żenie płaskiej.
Kończyny: krótkie, proste i muskularne, bez wilczych pazurów, stopa podłużna i prosto ustawiona.
Zad i słabizny. Pełne i dobrze rozwinięte. Ogon wiszący, do połowy prosty, od połowy wygięty. Jeśli ogon jest wzniesiony — tworzy przedłużenie grzbietu, lecz nie jest noszony wyżej lub za­kręcony.
Szata. Podwójna. Podszycie krótkie, zwarte, miękkie i wełniste; pokrywa długa, średnio 13 cm, twarda, prosta, płaska bez wirów i loków. Włos na głowie krótszy, miększy i zasłaniający czoło i oczy. Na uszach zwisający ku środkowi, opadający i mieszający się z bocznymi kosmykami, nie ciężki, lecz otaczający ucho jak frędzle,mimo to kształt ucha powinien być widoczny. Ogon zdob­ny w pióra.
Maść. W różnych tonach ciemno lub jasnoniebieska, szara albo płowa z jasnymi nalotami. Barwa na głowie i nogach stonowana z tułowiem.

Polecane strony :

Copyright 2011