psy

SZKOCKI TERRIER

Szkocki terrier jest bliskim kuzynem West Highland White ter­rier a. Hodowany jest w całej Europie. Rasa ta przechodziła rów­nież szereg ewolucji nim ustalono w 1930 r. jej wzorzec. O popu­larności tej rasy w Polsce świadczy fakt, iż w pierwszym powo­jennym numerze organu Związku Kynologicznego w Polsce „Pies" rasa ta jako pierwsza doczekała się monograficznego omówienia. Za autorem tego artykułu inż. Z. Biernackim powtarzam jego tłu­maczenie angielskiego wzorca z uwzględnieniem późniejszej ko-rektury.
WZORZEC Wrażenie ogólne. Szkocki terrier jest krępym, niemal kwadrato­wym, mocno zbudowanym, krótkonogim psem; głowę nosi wysoko, uszy ma małe, stojące, ogon prosty i zadarty, oczy ciemne i bystre, inteligentne. Owłosienie posiada zwarte, szorstkie. Pomi­mo pozornego spokoju jest on ruchliwy i sprawia wrażenie dużej siły w małym ciele. Ruchy jego są zwinne i harmonijne.
Głowa. Wyraźnie długa, lecz nie szeroka, sprawia raczej wraże­nie wąskiej. Czoło długie, pożądane krótsze od kufy, bardzo skle­pione, z wyraźną bruzdą między oczami. Pysk masywny i bardzo silny, zakończony dużym, zawsze czarnym nosem. Przednia linia pyska lekko cofnięta ku podbrodziu. Zęby duże, siekacze górne szczelnie zachodzą na dolne, jak nożyce.
Oczy. Ciemnobrązowe lub czarne, małe, kształtu migdała, sze­roko rozstawione i głęboko osadzone, wyraziste, bystre, ocienione krzaczastymi brwiami.
Uszy. Możliwie małe, wysoko osadzone, stojące, ostro zakoń­czone, pokryte krótkim, cienkim, pluszowym włosem, nigdy cięte.
Szyja. Silna, muskularna, umiarkowanej długości, płynnie łączą­ca się z szeroką i głęboko opuszczoną między przednimi nogami klatką piersiową.
Kończyny. Krótkie, grubokościste, silne, stosunkowo szeroko rozstawione, zakończone są zwartymi, porosłymi krótkim włosem, okrągłymi stopami, zaopatrzonymi w czarne, silne pazury; przed­nie stopy są większe i silniejsze od tylnych. Kończyny przednie proste, lekko ukątowane, nie mogą w żadnym razie być skiero­wane łokciami na zewnątrz lub wewnątrz.
Tułów. O prostym, krótkim i szerokim, muskularnym grzbiecie i dobrze wysklepionych żebrach. Zad: potężny, o silnie umię­śnionych udach.
Ogon. Możliwie krótki, nie przekraczający 3A wysokości w kłę­bie, gruby u nasady i stopniowo zwężający się ku końcowi; powi­nien być noszony prosto lub z lekkim szablowatym wygięciem pionowo do góry, nigdy ponad grzbietem, nigdy cięty.
Sierść. Całe ciało, oprócz czoła, uszu i stóp, pokryte jest twar­dym, szczeciniastym, długim do 5 cm włosem, pod którym znajdu­je się gęsty i miękki podszerstek, co znakomicie chroni psa przed zimnem.
Maść. Najczęściej spotykaną maścią szkockich terrierów jest czarna i morengowana w różnych odcieniach, bywają jednak szko-ty maści szarej (jasnej i ciemnej), stalowej i piaskowej. Wszelkie białe odznaki są u szkockich terrierów niedopuszczalne z wyjąt­kiem małej plamki na piersiach, która jest tolerowana.
Wysokość. Nie powinna przekraczać 23—30 cm, a długość jego od przedpiersia do k. siedzeniowej powinna wynosić o 10 cm wię­cej niż wysokość w kłębie.
Waga. W granicach 7—8 kg dla suki i 8—9 kg dla psa.
Wady dyskwalifikujące. Okrągła głowa, wysunięta żuchwa lub szczęka; jasne, duże lub okrągłe oczy; cielisty lub brązowy nos; duże, okrągłe lub zwisające uszy; wygięty grzbiet; cienkie, wyso­kie lub nawet lekko wygięte kończyny; zakręcony ogon; miękki kręcony włos i brak podszycia; białe oznaki; waga przekraczająca 9 kg, a wysokość 30 cm.
Psy te zyskały sobie niezwykłą popularność, szczególnie odmia­na gładko-czarna. Inne maści są równie efektowne i zasługują na takie samo rozpowszechnienie, a nawet moim zdaniem nieraz nadają sylwetce bardziej ożywiony wyraz. Hodowcy tych psów twierdzą, że zyskują one na charakterze, jeśli są trzymane parami lub w towarzystwie innych psów, gdyż jako „jedynaki" mają skłonność do popadania we flegmatyczną melancholię lub stają się zgryźliwe. Na wzmiankę zasługuje ponadto, że psy te, jak zre­sztą wszystkie terriery szorstkowłose, wymagają, jeżeli mają być utrzymane w kondycji wystawowej, starannego i umiejętnego try-mowania.

Polecane strony :

Copyright 2011